Journal of SciTech-ASEAN

อิทธิพลของเทคนิคการอบแห้งที่แตกต่างกันต่อสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของใบกระท่อม (Mitragyna speciosa (Korth.) Havil): ปริมาณไมทราไจนีนในเทคนิคที่เหมาะสมที่ได้รับคัดเลือก

จีระนันท์ วงศ์วทัญญู — 2026-03-03

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินอิทธิพลของวิธีการอบแห้งที่แตกต่างกันต่อสมบัติทางเคมีและกายภาพ ปริมาณสารฟีนอลิกทั้งหมด และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของใบกระท่อม (Mitragyna speciosa (Korth.) Havil.) โดยเปรียบเทียบวิธีการอบแห้ง 4 วิธี คือ การตากแดดโดยตรง การอบแห้งด้วยโรงอบแห้งพลังงานแสงอาทิตย์แบบพาราโบลา การอบแห้งด้วยตู้อบลมร้อนแบบถาด และการอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสง ผลการทดลองพบว่าการอบแห้งทุกวิธีสามารถลดปริมาณความชื้น (8.7 – 10.4 % w.b.) และค่า water activity (a_w) อยู่ในช่วง 0.36 - 0.52 อย่างไรก็ตามพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p ≤ 0.05) ในค่าสีและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยวิธีอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสงให้ค่าปริมาณสารฟีนอลิกทั้งหมดสูงที่สุด (196.64 mg GAE g⁻¹) และไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p > 0.05) จากการตากแดดโดยตรง (195.07 mg GAE g⁻¹) ทั้งนี้ใบกระท่อมที่ผ่านการอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสงแสดงค่าความเข้มสี (Chroma) และค่ามุมเฉดสี (^๐h) ที่สูงกว่า สามารถรักษาค่าความเป็นสีเขียว (-a*) ได้ดีกว่า รวมทั้งยังมีสุขลักษณะในการผลิตที่เหมาะสมกว่าอีกด้วย นอกจากนี้ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่ประเมินด้วยวิธี DPPH และ ABTS⁺ มีค่าสูงสุด (74.03 % และ 97.14 % ตามลำดับ) ภายใต้การอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสงเช่นกัน เมื่อพิจารณาจากปริมาณสารสำคัญที่ยังคงเหลือและคุณภาพของผลิตภัณฑ์จากการอบแห้งแล้ว วิธีการอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสงได้รับคัดเลือกสำหรับการวิเคราะห์ปริมาณไมทราไจนีนในขั้นตอนถัดไป โดยใบกระท่อมอบแห้งที่ได้มีปริมาณไมทราไจนีนเท่ากับ 9.83 mg g⁻¹ (น้ำหนักแห้ง) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากงานวิจัยนี้ทำการวิเคราะห์ปริมาณไมทราไจนีนเฉพาะในวิธีการอบแห้งที่ได้รับการคัดเลือกว่ามีความเหมาะสมที่สุด จึงไม่สามารถสรุปเปรียบเทียบการคงอยู่ของไมทราไจนีนระหว่างวิธีการอบแห้งทั้งหมดได้ โดยผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการอบแห้งด้วยโรงเรือนอบแห้งแบบทึบแสงเป็นแนวทางที่เหมาะสม สามารถรักษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญไว้ได้ และประหยัดพลังงานสำหรับการแปรรูปใบกระท่อมอบแห้งในระดับชุมชน

การพัฒนาโปรแกรมการฝึก เอส เอ คิว ร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัวที่มีต่อความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวของนักกีฬาฟุตบอล

พงษ์เอก สุขใส — 2026-03-03

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการฝึกเอส เอ คิว ร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัว และศึกษาผลของโปรแกรมต่อความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวของนักกีฬาฟุตบอล โดยใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา แบ่งเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาและสำรวจสภาพจริง เก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามจากผู้ฝึกสอนฟุตบอล 5 คน และนักกีฬาฟุตบอลเพศชาย 15 คน ด้วยการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างร่วมกับการทบทวนเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง นำข้อมูลมาวิเคราะห์และสังเคราะห์เพื่อออกแบบโปรแกรมการฝึกเอส เอ คิวร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัวให้สอดคล้องกับความต้องการของเกมการแข่งขันจริง ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาฟุตบอลเพศชายระดับมหาวิทยาลัย จำนวน 30 คน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 15 คน และกลุ่มทดลอง 15 คน กลุ่มควบคุมได้รับการฝึกซ้อมตามโปรแกรมปกติของทีม ขณะที่กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการฝึกเอส เอ คิวร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัว เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ทำการทดสอบความเร็ววิ่งระยะ 30 เมตร และความคล่องแคล่วว่องไวด้วยแบบทดสอบ Illinois Agility Test โดยเวลาเฉลี่ยจากทดสอบ 3 ครั้งของแต่ละแบบทดสอบ ในก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างโดยการทดสอบค่า t กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า ระยะที่ 1 นักฟุตบอลยังมีข้อจำกัดด้านความเร็ว การเปลี่ยนทิศทาง ความอ่อนตัว และการควบคุมร่างกายในการเล่นจริง ซึ่งผลดังกล่าวได้นำมาใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการออกแบบโปรแกรมการฝึกเอส เอ คิวร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัว ในระยะที่ 2 หลังการทดลอง 4 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีผลการทดสอบเวลา Illinois Agility Test ดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ และหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีผลการทดสอบดีกว่ากลุ่มควบคุมทั้งในตัวแปร 30-Meter Sprint และ Illinois Agility Test อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการฝึกเอส เอ คิวร่วมกับโปรแกรมฝึกความอ่อนตัวที่พัฒนาขึ้นสามารถช่วยเพิ่มความเร็วและความคล่องแคล่วว่องไวของนักกีฬาฟุตบอลชายระดับมหาวิทยาลัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นแนวทางหนึ่งที่ผู้ฝึกสอนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเตรียมสมรรถภาพให้สอดคล้องกับความต้องการของการแข่งขันฟุตบอล