ความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง - ศรีบุญเรือง พัชราวดี; ศิริพิพัฒนกุล สูติเทพ; จูเจริญ ชลาธร (วารสารเกษตรพระจอมเกล้า, 2019)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคล 2) การใช้เทคโนโลยีการสื่อสาร 3) ความ ต้องการความช่วยเหลือจากภาครัฐ 4) ความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิต และ 5) เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง ปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลกับคุณภาพชีวิตของเกษตรกร อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง กลุ่มตัวอย่าง คือ เกษตรกร ผู้ปลูกยางพารา จำนวน 198 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า T-test และ F-test ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรผู้ปลูก ยางพาราที่ศึกษา ส่วนมากเป็นเพศหญิง ร้อยละ 53.00 อายุเฉลี่ยเท่ากับ 50.56 ปี ระดับการศึกษาสูงสุดต่ำกว่า ปริญญาตรี ร้อยละ 70.20 รายได้ต่อเดือนเฉลี่ย 8,994.44 บาท ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อเดือน 2,569.29 บาท จำนวนสมาชิก ในครอบครัว 1-2 คน ร้อยละ 60.10 ใช้เทคโนโลยีสื่อสารผ่านทางโทรศัพท์มือถือ ร้อยละ 45.81 รองลงมาคือ สมาร์ทโฟน ร้อยละ 18.56 โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป ไลน์ ร้อยละ 15.56 ความคิดเห็นในภาพรวมเกี่ยวกับคุณภาพชีวิต มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย 2.38 โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดได้แก่ ด้านครอบครัว ค่าเฉลี่ย 2.61 จากการ ทดสอบสมมติฐานพบว่า ด้านของอายุแตกต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตในด้านสุขภาพแตกต่างกัน และ รายได้แตกต่างกันมีผลต่อความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตด้านครอบครัว ด้านชีวิตการทำงาน ด้านความมั่นคงทาง เศรษฐกิจ และด้านภาพรวมที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05