การคุ้มครองแรงงานนักศึกษาที่ทำงานบางช่วงเวลา: กรณีศึกษา นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม - ธรรมรัตน์, พัชมณ ใจสอาด เบญจวรรณ (วารสารจันทรเกษมสาร, 2016)
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายคุ้มครองแรงงานของ ไทยกับกฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายต่างประเทศ 2) ศึกษากฎหมายคุ้มครองแรงงาน นักศึกษาที่ทำงานบางช่วงเวลา 3) ศึกษารูปแบบกฎหมายที่เหมาะสมในการคุ้มครองแรงงานที่ ทำงานบางช่วงเวลา การดำเนินการวิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่ม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมและผู้ประกอบการ โดยใช้แบบ สัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการแบบสร้างข้อสรุปจาก การวิเคราะห์เนื้อหา และเปรียบเทียบข้อมูล ผลการวิจัยพบว่า ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายคุ้มครองแรงงานที่ทำงานบางช่วงเวลา โดยเฉพาะ แต่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของกฎหมายแรงงานเช่นเดียวกับแรงงานปกติทั่วไป ซึ่ง แตกต่างจากกฎหมายระหว่างประเทศที่มีอนุสัญญาว่าด้วยการทำงานบางช่วงเวลา ค.ศ. 1994 และ กฎหมายของบางประเทศ เช่น ญี่ปุ่น เยอรมนี และแคนาดา ที่มีการบัญญัติกฎหมายคุ้มครองแรงงาน บางช่วงเวลาขึ้นใช้โดยเฉพาะ ในด้านสภาพและปัญหาของกฎหมายคุ้มครองแรงงานของไทย พบว่า ไม่มีคำนิยามการทำงานบางช่วงเวลา ไม่มีการกำหนดแบบสัญญาจ้าง เกณฑ์การจ่าย ค่าจ้าง วัน เวลาทำงาน การเลิกจ้าง และการจ่ายค่าชดเชย จากการศึกษาแนวทางการแก้ปัญหา กฎหมายคุ้มครองแรงงานที่ทำ งานบางช่วงเวลามี 3 แน วทาง ไ ด้แก่ 1 ) การตราเป็น พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานบางช่วงเวลาขึ้นมาโดยเฉพาะ 2) การตราเป็นกฎหมายลำดับรอง 3) การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายแรงงานที่ใช้อยู่ปัจจุบัน แต่ในความเห็นของคณะผู้วิจัยเห็นว่า การตราเป็นพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานบางช่วงเวลาเป็นรูปแบบที่เหมาะสม เนื่องจาก จะสามารถกำหนดรายละเอียดได้ครอบคลุมและเกิดความเป็นธรรมทั้งฝ่ายนายจ้างและลูกจ้าง