ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของน้ำคั้นสกัดจากใบผักฮ้วน ใบผักเชียงดา และใบย่านาง วัดโดยวิธี ดีพีพีเอช และการผลิตสารสกัดแห้ง - สุวรรณมณี จินตนา; ศรีธิวงค์ ศุภชัย; สุทธิภาศิลป์ ปภากรณ์; ง่วนหอม จีรภา; ใจดี อัจฉรา (Health Science, Science and Technology Reviews, 2022)
สารต้านอนุมูลอิสระจากแหล่งธรรมชาติซึ่งผ่านการสกัดโดยไม่ใช้สารเคมีเป็นสิ่งที่ปลอดภัยต่อสุขภาพในการนำมาใช้ การทดลองมีวัตถุประสงค์ศึกษาฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระดีพีพีเอชในสารสกัดน้ำคั้นจากใบพืชพื้นบ้าน 3 ชนิดคือใบผักฮ้วน ผักเชียงดา และผักย่านาง เก็บจากพื้นที่ต่าง ๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ 4 ตำบลใช้แผนการทดลองแบบ สุ่มในบล็อก ประกอบด้วย 3 ทรีทเมนท์และ 4 บล็อก การสกัดใช้วิธีนำใบพืชสดมาบดให้ละเอียด แล้วบีบคั้นในกระบอกด้วยแม่แรงไฮดรอลิค เอาเฉพาะส่วนน้ำไปทดสอบค่าการต้านอนุมูลอิสระด้วยสารดีพีพีเอช โดยใช้เครื่องสเปกโตรโฟโตมิเตอร์ ผลการทดลองพบว่าได้ปริมาณน้ำคั้นสกัด 35.28, 33.88 และ 32.28 % ของใบสด ตามลำดับ และได้สารสกัดแห้ง 3.04, 2.90 และ 2.30 % ของใบสดตามลำดับ น้ำคั้นจากใบผักฮ้วนมีค่าการต้านอนุมูลอิสระ 78.16% ซึ่งสูงกว่าค่าที่วัดได้จากใบผักเชียงดา (73.59%) และใบย่านาง (47.18%) อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ค่าการต้านอนุมูลอิสระของใบผักเชียงดาก็สูงกว่าใบย่านาง (p<0.05) เช่นกัน การทำสารสกัดแห้งใช้แป้งมันสำปะหลังดูดซับแล้วอบให้แห้งที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส สารสกัดแห้งจากใบผักฮ้วนมีคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระเป็นค่า IC50 ได้เท่ากับ 6.62 mg/ml มีโปรตีน 4.49 % และพลังงานใช้ประโยชน์ได้ 3.19 Mcal/kg สารสกัดใบผักฮ้วนในรูปแห้งจึงมีความเหมาะสมสำหรับใช้เป็นแหล่งของสารต้านอนุมูลอิสระ และพลังงานเสริมในอาหารสัตว์