ความสัมพันธ์ระหว่างแบบแผนการดำเนินชีวิต การสนับสนุนทางสังคม กลุ่มอาการ กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน - พิมพ์โพธิ์ สุจิตราภรณ์; จิตปัญญา ชนกพร; ฉิมหลวง จรรยา (Princess of Naradhiwas University Journal, 2013)
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแบบแผนการดำเนินชีวิต การสนับสนุนทางสังคม กลุ่มอาการ กับ ภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่มารับการตรวจรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลพุทธโสธร ฉะเชิงเทรา และ โรงพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี จำนวน 90 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินแบบแผนการดำเนินชีวิต แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม แบบประเมินอาการโรคหัวใจ และแบบประเมินภาวะซึมเศร้าที่ผ่านการตรวจความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และหาค่าความเที่ยงของแบบประเมินได้เท่ากับ 0.71, 0.94, 0.92, 0.89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันมีภาวะซึมเศร้าในระดับเล็กน้อย โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 16.12 คะแนน (S.D. = 6.77) แบบแผนการดำเนินชีวิตและการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะซึมเศร้าในกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 (r = -.374 และ - .300 ตามลำดับ) และกลุ่มอาการมีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาวะซึมเศร้าในกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 (r = .701) พยาบาลควรส่งเสริมผู้ป่วยให้มีแบบแผนการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องเหมาะสม ส่งเสริมการสนับสนุนทางสังคมทั้งภายในและภายนอกครอบครัวและป้องกันการเกิดกลุ่มอาการ เพื่อป้องกันการเกิดภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน คำสำคัญ : แบบแผนการดำเนินชีวิต การสนับสนุนทางสังคม กลุ่มอาการโรคหัวใจ ภาวะซึมเศร้า