ความคิดเห็นของราษฎรต่อการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งคนกับช้างป่า โดยการขุดคู บริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน จังหวัดฉะเชิงเทรา - สงค์มณี นภาวดี; สุขมาสรวง รองลาภ; โพธิแท่น รัชนี; สาริมาน เสริมพันธ์ (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2017)
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ประสบกับปัญหาความขัดแย้งระหว่างคนกับช้างป่ามานาน จึงได้ใช้วิธีการขุดคูกันช้างรอบพื้นที่เป็นระยะทางยาวกว่า 466 กิโลเมตร แต่ยังไม่เคยมีการศึกษาสภาพความเป็นอยู่ ความคิดเห็นของราษฎรที่อยู่ในแนวคูแต่ประการใด ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสภาพทางเศรษฐกิจสังคม ศึกษาระดับความคิดเห็น และปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคมที่มีความสัมพันธ์กับความคิดเห็นของราษฎร ต่อการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งคนกับช้างป่า โดยการขุดคูของราษฎรบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน จังหวัดฉะเชิงเทรา ใช้การสัมภาษณ์ประชาชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณชุมชนโดยรอบพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน จังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 5 หมู่บ้าน 337 ครัวเรือน และทำการวิเคราะห์ทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น (p < 0.05) โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ผลการศึกษาพบว่า ราษฎรตัวอย่างที่ทำการศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 49.33 ปี มีการศึกษาอยู่ในระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย มีจำนวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 5.07 คน มีระยะเวลาการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่เฉลี่ย 23.82 ปี มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นอาชีพหลัก มีอาชีพรับจ้างทั่วไปเป็นอาชีพรอง มีรายได้รวมของครัวเรือนต่อปีเฉลี่ย 130,210 บาท มีรายจ่ายรวมของครัวเรือนต่อปีเฉลี่ย 110,040 บาท มีที่ดินทำกินเฉลี่ย 23.60 ไร่ จำนวนที่ดินทำกินที่ราษฎรต้องการเพิ่มเฉลี่ย 19.58 ไร่ นิยมปลูกมันสำปะหลัง เคยถูกช้างป่าเข้าทำลายพืชผลทางการเกษตร ร้อยละ 68.8 ปริมาณความเสียหายจากช้างป่า มีค่าเฉลี่ย 19.60 ครั้ง/ปี จำนวน 4.35 ไร่ 7.58 ต้น 27,879 บาท มีการรับรู้แนวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไนเป็นอย่างดี และได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับช้างป่าจากญาติพี่น้องหรือเพื่อนบ้าน ระดับความคิดเห็นของราษฎรอยู่ในระดับเห็นด้วยน้อย ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อความความคิดเห็นของราษฎรต่อการไขปัญหาความขัดแย้งคนกับช้างป่าโดยการขุดคู คือ ระดับความเสียหายที่เกิดจากช้างป่า