การเพิ่มความทนแล้งของกล้าไม้พะยอมและรังที่มีเห็ดเผาะหนัง อยู่ร่วมที่รากแบบเอคโตไมคอร์ไรซา - แสงงาม ปาริชาด; ศรีดาวงษ์ ฉันท์ทิพา; หยีราเหม ซูลฟา; บุราไกร อรญา; วงศ์พรหม เจษฎา; เหล็กสูงเนิน นิสา; แก้วกระจ่าง ธารรัตน์ (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2021)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบความทนแล้งของกล้าไม้พะยอมและรังที่มีเห็ดเผาะหนังเป็นเอคโตไมคอร์ไรซาที่ราก โดยทำการปลูกเชื้อด้วยสารแขวนลอยสปอร์เห็ดเผาะหนังปริมาตร 10 มิลลิลิตรต่อต้น ให้กับกล้าไม้ทั้งสองชนิด เป็นเวลา 1 ปี จากนั้นได้ทดสอบความทนแล้งของกล้าไม้โดยการงดการให้น้ำติดต่อกันนาน 7 สัปดาห์ โดยระหว่างการทดสอบนี้ได้เก็บข้อมูลของกล้าไม้จำนวน 4 ครั้ง จากนั้นนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยการทดสอบ t-test เพื่อเปรียบเทียบระหว่างกล้าไม้ที่ปลูกเชื้อและไม่ได้ปลูกเชื้อ ผลการศึกษาพบว่า เมื่อดินมีความชื้น 61-100 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นสภาวะที่ดินอิ่มตัวด้วยน้ำ กล้าไม้พะยอมที่ปลูกเชื้อและไม่ปลูกเชื้อมีการเติบโตแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เมื่อดินมีความชื้นลดลงเหลือ 41 - 60 เปอร์เซ็นต์ พบว่ากล้าไม้พะยอมที่ปลูกเชื้อมีพื้นที่ผิวใบ ดัชนีการทำงานของคลอโรฟิลล์ และค่าประสิทธิภาพการใช้แสงของคลอโรฟิลล์ มากกว่ากล้าที่ไม่ปลูกเชื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับกล้าไม้รังพบว่าเมื่อดินมีความชื้น 61-100 เปอร์เซ็นต์ กล้าไม้ที่ปลูกเชื้อมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่คอราก ความสูง และพื้นที่ผิวใบ มากกว่ากล้าไม้ที่ไม่ปลูกเชื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งเมื่อดินมีความชื้นลดลงเหลือเพียง 21-40 เปอร์เซ็นต์ พบว่ากล้าไม้รังที่ปลูกเชื้อมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่คอรากมากกว่ากล้าไม้ที่ไม่ปลูกเชื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการปลูกเชื้อเห็ดเผาะหนังให้แก่กล้าไม้ มีส่วนช่วยเพิ่มความทนแล้งให้กับกล้าไม้วงศ์ยางทั้งสองชนิดได้