ภูมิปัญญาชาวบ้านด้านนิเวศน์เกี่ยวกับความยั่งยืนของสวนชาในป่าดิบเขาในภาคเหนือของประเทศไทย - ปรีชาปัญญา พรชัย (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2022)
การศึกษาภูมิปัญญาชาวบ้านด้านนิเวศน์เกี่ยวกับความยั่งยืนของสวนชาในป่าดิบเขาในภาคเหนือประเทศไทยพบว่าการปลูกชาหรือเมี่ยง (ในภาษาพื้นเมือง) ในป่าดิบเขาได้รับการถ่ายทอดมาจากชนเผ่าขและถิ่นโดยมีการปลูกบนภูเขาสูงในแหล่งต้นน้ำลำธารในภาคเหนือซึ่งในปัจจุบันเป็นพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ 14 เป็นส่วนใหญ่การใช้ประโยชน์ที่ดินประกอบด้วย 4 ส่วนคือที่อยู่อาศัย, สวนหลังบ้าน, สวนเมี่ยงและป่าต้นน้ำ-ป่าไม้ใช้สอยโดยพบว่าภูมิปัญญาชาวบ้านด้านนิเวศน์ในการจัดการสวนเมี่ยงกับต้นไม้ใหญ่เพื่อเป็นร่มเงาแก่ต้นเมี่ยงและให้ปุ๋ยการปลูกต้นเมี่ยงใกล้ต้นไม้ใหญ่เพื่อให้ได้รับความชุ่มชื้นและป้องกันการเหยียบย่ำของวัวการป้องกันไฟป่าโดยการถางวัชพืชในฤดูแล้งและเป็นแนวกันไฟไปในตัวการใช้ไม้พื้นนิยมใช้ไม้ทะโล้ก่อและมันปลา