ความเหมาะสมของถิ่นอาศัยบริเวณอ่างเก็บน้ำห้วยพลาญเสือตอนบน อุทยานแห่งชาติ ภูจองนายอย จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อการฟื้นฟูจระเข้น้ำจืด (Crocodylus siamensis) - คำสีม่วง, ณัฐกานต์; ภูมิภาคพันธ์, นริศ; สุขมาสรวง, รองลาภ (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2019)
ผลการศึกษาพบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีโอกาสเป็นเหยื่อจระเข้ 18 ชนิด มีค่าความมากมายสัมพัทธ์มากที่สุด คือ หมาจิ้งจอก ร้อยละ13.4 หมูป่าร้อยละ 4.1 หนูร้อยละ 3.3 กระจ้อนร้อยละ 2.5 และชะมดแผงหางปล้องร้อยละ 2.5 พบนกที่สามารถเป็นเหยื่อของจระเข้ 29 ชนิด นกที่มีร้อยละความชุกชุมมากที่สุด คือ นกกะปูดใหญ่ ร้อยละ100 ไก่ป่า ร้อยละ83.3 และนกอ้ายงั่วร้อยละ 83.3 นกที่มีความหนาแน่นมากที่สุด คือ เป็ดแดง นกอ้ายงั่ว และ เป็ดคับแค พบปลาน้ำจืดที่เป็นเหยื่อจระเข้อย่างน้อย 14 ชนิด ประเมินได้ว่าความมากมายของเหยื่อเพียงพอต่อการอยู่รอดของจระเข้ เมื่อเทียบกับการกินอาหารของจระเข้โตเต็มวัย ประมาณ 3 กิโลกรัม/ครั้ง ด้านสภาพปัจจัยแวดล้อม สภาพพื้นที่ลาดชันบริเวณชายตลิ่งมีความลาดชันต่ำ (0 – 30 องศา) ปรากฏกระจายอยู่รอบอ่างเก็บน้ำ และมีพื้นที่สันดอนบริเวณกลางอ่างเก็บน้ำ ซึ่งมีความเหมาะสมต่อการสร้างรังวางไข่ของจระเข้ และมีขอนไม้ล้มขนาดใหญ่เหมาะสมต่อการใช้เป็นที่การอาบแดดของจระเข้ ระดับความลึกของน้ำมีความเหมาะสมต่อการอาศัยของจระเข้ตลอดทั้งปี ความรู้ที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูประชากรจระเข้น้ำจืดในพื้นที่อ่างเก็บน้ำห้วยพลาญเสือตอนบน อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย และพื้นที่อนุรักษ์แห่งอื่น ๆ ที่เหมาะสมของประเทศไทยต่อไป