การเติบโตของชนิดไม้ที่ปลูกฟื้นฟูความหลากหลายในป่าพรุควนเคร็ง จังหวัดนครศรีธรรมราช - นุ่นสังข์, สุธาสินี; วันธงไชย, กอบศักดิ์; แม่ลิ่ม, สมพร (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2020)
วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาอัตราการรอดตาย การเติบโตทางด้านความสูง และขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากของพรรณไม้แต่ละชนิดที่ปลูกในรูปแบบแตกต่างกัน ดำเนินการศึกษาในพื้นที่ไม่ถูกไฟไหม้ จำนวน 3 รูปแบบการปลูก ได้แก่ 1) ปลูกแบบยกโคก ในพื้นที่ตัดต้นเสม็ดขาวออกร้อยละ 50 2) ปลูกแบบยกโคก ในพื้นที่ตัดต้นเสม็ดขาวออกร้อยละ 30 3) ปลูกแบบยกโคก ในพื้นที่ตัดต้นเสม็ดขาวออกร้อยละ 10 และพื้นที่ถูกไฟไหม้ จำนวน 4 รูปแบบการปลูก ได้แก่ 1) ปลูกแบบไม่ยกโคก 2) ปลูกแบบยกโคก 3) ปลูกแบบยกโคก และเปิดช่องว่างขนาดเล็ก (รัศมี 2.2 เมตร) และ 4) ปลูกแบบยกโคก และเปิดช่องว่างขนาดใหญ่ (รัศมี 4.6 เมตร) โดยปลูกพรรณไม้ 9 ชนิด สุ่มคละกันทั่วแปลง ระยะปลูก 4x4 เมตร จำนวน 100 ต้นต่อแปลง จากการศึกษาพบว่า อัตราการรอดตายโดยรวม และอัตราการรอดตายแต่ละชนิดพันธุ์ ในแต่ละรูปแบบการปลูก ทั้งในพื้นที่ไม่ถูกไฟไหม้ และในพื้นที่ถูกไฟไหม้ มีความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ในส่วนของการเติบโตทางด้านความสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากที่อายุ 2 ปี ทั้งในพื้นที่ไม่ถูกไฟไหม้ และในพื้นที่ถูกไฟไหม้ พบว่า พรรณไม้ส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดในแต่ละรูปแบบการปลูก มีความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตาม ในพื้นที่ไม่ถูกไฟไหม้ พบว่า ต้นกันเกรามีการเติบโตทางด้านเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) ในขณะที่ต้นกรวยแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และเมื่อพิจารณาอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ทางด้านความสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางคอราก พบว่า ต้นแพและต้นตาราแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) โดยที่มีอัตราการเติบโตสัมพัทธ์สูงสุดในการปลูกแบบยกโคกในพื้นที่ตัดต้นเสม็ดขาวออกร้อยละ10 ส่วนในพื้นที่ถูกไฟไหม้ พบว่า ต้นกันเกรา ต้นชะเมาน้ำ และต้นกรวย มีการเติบโตทางด้านความสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และเมื่อพิจารณาอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ พบว่า ต้นแพ ต้นกันเกรา ต้นชะเมาน้ำ และต้นกรวย มีอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ทางด้านความสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยที่มีอัตราการเติบโตสัมพัทธ์สูงสุดในการปลูกแบบยกโคก ซึ่งจากผลการศึกษาทั้งหมด พบว่า การปลูกแบบยกโคก พรรณไม้ส่วนใหญ่จะมีอัตราการรอดตาย อัตราการเติบโตด้านความสูง และขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางคอรากสูงกว่าการปลูกแบบไม่ยกโคก และการปลูกฟื้นฟูในพื้นที่ไม่ถูกไฟไหม้จะมีอัตราการรอดตายที่สูงกว่าการปลูกในพื้นที่ถูกไฟไหม้