การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของของชนเผ่ามลาบรี กรณีศึกษา : มันป่าบริเวณศูนย์การเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตขุนน้ำสะเนียน-ห้วยลู่ อำเภอเมือง จังหวัดน่าน - ทัพใหญ่, เชิดศักดิ์; จิตฤทธิ์, มานะ; ยะสุข, เทพณรงค์ (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2017)
การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของมันป่าและการใช้ประโยชน์เบื้องต้นโดยชนเผ่ามลาบรีในจังหวัดน่าน มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงชนิด ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ และการใช้ประโยชน์เบื้องต้นของมันป่า ที่พบในพื้นที่ป่าธรรมชาติ บริเวณศูนย์เรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตขุนน้ำสะเนียน-ห้วยลู่ อำเภอเมือง จังหวัดน่าน โดยการสำรวจและเก็บตัวอย่างพืชระหว่างเดือนตุลาคม 2557 – กรกฎาคม 2559 ผลการศึกษาพบมันป่า 7 ชนิด จำแนกตามความรู้และ ประสบการณ์ของชาวมลาบรี ออกเป็นชนิดพันธุ์ที่กินได้ 5 ชนิด ได้แก่ ไกว (Diosocrea alata L.) ทรูด (D. decipiens Hook.f.) จ่ะแร๊ก (D. glabra Roxb.) ม่ะ (D. hamiltonii Hook.f.) และ กะทาด (D. wallichii Hook.f.) กินไม่ได้ 2 ชนิด ได้แก่ ม่ะกู๊ด (D. bulbifera L.) และ กะโท่ (D. pentaphylla L.) การใช้ประโยชน์ของหัวมันส่วนใหญ่จะต้องทำให้สุกด้วยความร้อนด้วยการเผาหรือหลามในกระบอกไม้ไผ่ ก่อนรับประทาน