มูลค่าป่าชายเลนด้านการใช้ประโยชน์และการกักเก็บคาร์บอนในเขตกันชน พื้นที่สงวนชีวมณฑลระนอง - รักเจริญ, สุวจี; สุนทรห้าว, พสุธา; สวนผกา, วาทินี; มีผล, วิจารณ์ (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2017)
วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณและมูลค่าการใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติในป่าชายเลนทั้งทางตรงและทางอ้อม พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางการจัดการป่าชายเลนเพื่อความยั่งยืน โดยใช้วิธีการศึกษาควบคู่กันระหว่างการสัมภาษณ์ผู้ใช้ประโยชน์ป่าชายเลนและการสำรวจป่า หลังจากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลด้านปริมาณและมูลค่าการใช้ประโยชน์ป่าชายเลนจากราคาตลาดในท้องถิ่น และราคาตลาดนานาชาติสำหรับมูลค่าการใช้ประโยชน์ทางตรงและทางอ้อม ตามลำดับ ตลอดทั้งจัดทำข้อเสนอแนะการบริหารจัดการพื้นที่ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส ข้อจำกัด และการวิเคราะห์ในรูปแบบความสัมพันธ์แบบเมตริกซ์ (SWOT analysis และ TOWS matrix) ผลการศึกษาพบว่าทรัพยากรป่าชายเลนถูกนำมาใช้ประโยชน์มากที่สุด ได้แก่ แมงกะพรุน รองลงมา คือ กุ้งแชบ๊วย กุ้งเคย ปูดำ กุ้งมังกร เป็นต้น รวมปริมาณทั้งหมด 2,634 กิโลกรัม/ ปี คิดเป็นมูลค่า เท่ากับ 11,864,000 บาท/ปี ซึ่งเป็นมูลค่าการใช้ประโยชน์ทางตรง ส่วนมูลค่าทางอ้อม คือมูลค่าการกักเก็บคาร์บอน คำนวณจากปริมาณมวลชีวภาพเฉลี่ย 25.00 ตัน/ไร่ ปริมาณการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์เฉลี่ย 43.10 ตันคาร์บอนไดออกไซด์/ไร่ คิดเป็นมูลค่าการกักเก็บคาร์บอนเฉลี่ย เท่ากับ 10,692 บาท/ไร่ ประเมินที่ระดับราคาคาร์บอนของตลาดสหภาพยุโรป (EUA) ในปี พ.ศ.2557 (6.24 EUR/tCO2) หรือมีมูลค่าการกักเก็บคาร์บอนเท่ากับ 353,360,775 บาท ดังนั้น มูลค่ารวมทั้งทางตรงและทางอ้อมของป่าชายเลนแห่งนี้ เท่ากับ 365,224,775 บาท และผลการศึกษายังได้นำมาซึ่งข้อเสนอแนะว่าควรสร้างแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำ ปลูกเสริมป่าชายเลนด้วยพรรณไม้ท้องถิ่นดั้งเดิม ตั้งกฎระเบียบการทำประมงอย่างมีส่วนร่วม และจัดตั้งกองทุนสะสมทรัพย์สำหรับชาวประมง เพื่อการจัดการป่าชายเลนผืนนี้ให้เกิดความยั่งยืน