ผลของการชักนำให้เกิดกฤษณาจากไม้กฤษณาที่ปลูกในสวนป่า ของเกษตรกรจังหวัดตราด - ม่วงศรีเมืองดี, บุญธิดา; แสงวณิช, อุทัยวรรณ; จำเริญพฤกษ์, มณฑล (วารสารวนศาสตร์ไทย, 2016)
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการทราบปริมาณการเกิดกฤษณา รวมทั้งปริมาณและคุณภาพของน้ำมันที่ได้จากการชักนำไม้กฤษณาที่ปลูกในสวนป่าของเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดตราด โดยทำการเปรียบเทียบปริมาณการเกิดกฤษณา (agarwood) ในเนื้อไม้จากวิธีการชักนำที่แตกต่างกัน 4 วิธีการ จากนั้นนำชิ้นไม้ที่มีกฤษณาที่ทำการคัดแยกออกมาแล้วนั้นไปทำการกลั่นเพื่อหาปริมาณน้ำมันกฤษณา (agarwood oil) โดยใช้วิธีการกลั่นที่แตกต่างกัน 3 วิธีการ ผลของการชักนำให้เกิดกฤษณาโดยวิธีการชักนำทั้ง 4 วิธีการของเกษตรในจังหวัดตราดพบว่า วิธีการชักนำที่ 4 ที่กระทำในต้นกฤษณาอายุ 12 ปี ด้วยการเจาะรูรอบลำต้นแล้วตอกไม้ไผ่ที่เคลือบด้วยสารกระตุ้นไม่เปิดเผยสูตรลงไปในรู ทิ้งไว้นาน 16 เดือน เป็นวิธีการที่ทำให้ได้กฤษณาในเนื้อไม้มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 32 ของน้ำหนัก(w/w) เนื้อไม้ทั้งต้น และเมื่อนำไปกลั่นด้วยวิธีการกลั่นที่ III คือ ใช้หม้อต้มที่ทำด้วยทองแดง มีท่อควบแน่นทำด้วยสแตนเลสที่วางไว้ในแนวนอนและแช่อยู่ในน้ำ ได้ปริมาณน้ำมันกฤษณามากที่สุดเท่ากับ 0.062 โตร่า (0.7 กรัม) ต่อกิโลกรัม รวมทั้งยังมีคุณภาพอยู่ในเกณฑ์ดี ซึ่งตัดสินจากราคารับซื้อของพ่อค้าที่พิจารณาจากเกณฑ์เรื่องกลิ่นและ ความคงทนของกลิ่นของน้ำมันกฤษณา โดยมีราคารับซื้อเท่ากับ 4,200 บาทต่อโตร่า