The Evaluation of the Strength of Design and Usage of the Local Health Charter in Population Perspective, Amnat Charoen Province

Main Article Content

ทนงศักดิ์ พลอาษา
ประเสริฐ ประสมรักษ์

Abstract

Background and Objective: Amnat Charoen province had design and usage of health charter in community to create happiness for people continuously but the strength point of evaluation form were not created yet. This work aimed to evaluation of design and usage of the health charter and comparison the difference of acknowledgment, satisfaction with strength of creating and using the health charter.


Methods: This survey research collected data from 395 stake-holders by using the Krejcie & Morgan table calculated. The collected data were using health charter assessment form and interviewed family’s leaders with 18 years old and over. The collected data were questionnaires created by the researcher which has a confidence value of 0.83. Data were analyzed by descriptive statistics and binary logistic regression by using the level of strength cut at level A and above.


Results: The most populations evaluated of design and usage of the health charter  in C level of acknowledgment, satisfaction with strength of creating and using the health charter. The results indicated in 395 stake-holders were mostly female (83.0%), average aged 44.83± 10.22 years old with married status. They have got a high school graduation (34.9%) and most of them have known the information about health charter (84.1%) and attended to the community and the activities of health charter (84.3%). There was only half of sample has perceived and satisfaction of the design and usage of health charter in high level (50.9%). The level of perceives and satisfaction was significantly correlated with the level of strength in design and usage of health charter (p <.001).


Conclusions: the evaluation of design and usage of the health charter  of most population were at C level. Therefore, the different level of acknowledgment and satisfaction was significantly effect to the evaluation of design and usage of health charter.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Original Articles

References

1. รัตนศิริ ศิระพาณิชย์กุล. ก่อร่างสร้างเคลื่อนธรรมนูญ 6 พื้นที่ ธรรมนูญว่าด้วยตำบลสุขภาวะของประชาชนตำบลดงมูลเหล็ก อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2554. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ; 2556.
2. อนุศักดิ์ สุภาพร. การวิจัยประเมินผลการจัดทำธรรมนูญสุขภาพเฉพาะพื้นที่ เพื่อจัดทำแผนปฏิบัติการของสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม; 2557.
3. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. ธรรมนูญสุขภาพเฉพาะพื้นที่ [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 20มกราคม 2561]. เข้าถึงได้จาก: https://phpp.nationalhealth.or.th/พื้นที่ประกาศใช้, 2015.
4. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอำนาจเจริญ. รายงานประจำปี 2559. อำนาจเจริญ: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอำนาจเจริญ; 2559.
5. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. หลักเกณฑ์และวิธีการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพที่เกิดจากนโยบายสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วนิดาการพิมพ์; 2553.
6. วันรพี สมณช้างเผือก และ คณะทำงานสมัชชาพิจารณ์หลักประกันสุขภาพแห่งชาติเขต 8 อุดรธานี. คู่มือการประเมินเสริมพลังธรรมนูญสุขภาพ เพื่อการกำกับติดตามและประเมินผลแบบเสริมพลัง กระบวนการจัดทำธรรมนูญสุขภาพ สู่การจัดการตำบลสุขภาพต้นแบบโดยกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น. อุดรธานี: โรงพิมพ์ ศักดิ์ศรีอักษรการพิมพ์; 2560.
7. John W. Best, James V. Kahn. Research in Education. 5th ed. New Jersey: Prentice Hall Inc.; 1986.
8. สำนักงานวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน (สพช.). นโยบายสาธารณะ : เครื่องมือการขับเคลื่อนระบบสุขภาพชุมชน. การประชุมมหกรรมสุขภาพชุมชน ครั้งที่ 2 จากความรู้สู่ระบบจัดการใหม่ จินตนาการเป็นจริงได้ไม่รู้จบ วันที่ 19 มกราคม 2555 ณ อาคารอิมแพ็ค คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี; 2555.
9. กฤตยา อาชวนิจกุล, กุลภา วจนสาระ. บทสำรวจวาทกรรมและการเมืองเรื่องสมัชชาสุขภาพ. วารสารสังคมศาสตร์ 2551; 20: 114-42.
10. เดชรัต สุขกำเนิด. รายงานการประเมินผลและทบทวนแนวคิดการนำธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติไปใช้ในการขับเคลื่อนระบบสุขภาพและสังคมไทย.นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขและสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ; 2556.