ผลลัพธ์การดูแลทารกปากแหว่งเพดานโหว่ในหอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติทารกแรกเกิด โรงพยาบาลศรีนครินทร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

บทคัดย่อ

หลักการและวัตถุประสงค์: ทีมหลักในการดูแลทารกปากแหว่งเพดานโหว่ในหอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติทารกแรกเกิด คือ กุมารแพทย์และพยาบาลเพื่อให้ปลอดภัย และดูแลต่อเนื่องร่วมกับทีมสหวิทยาการ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลลัพธ์การดูแลทารกปากแหว่งเพดานโหว่แบบสหวิทยาการ

วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบตัดขวางในหอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติทารกแรกเกิด โดยทบทวนจากแฟ้มประวัติ เวชระเบียน ข้อมูลสารสนเทศโรงพยาบาล และแบบบันทึกการพยาบาลของมารดาและทารกในช่วง 3 ปี วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสรุปวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ

ผลการศึกษา: มารดา 10 ราย คลอดในโรงพยาบาล 9 ราย ผ่าคลอด 7 ราย ตั้งครรภ์เฉลี่ย 2.4 ครั้ง อายุครรภ์เฉลี่ย 36.1 สัปดาห์ อาศัยในจังหวัดขอนแก่น 6 ราย  ทารกที่เข้ารับการรักษาคิดเป็นสัดส่วนของผู้ป่วยแต่ละปี คือ 8.09, 3.14 และ 4.60 ต่อ 1,000 ราย เป็นเพศหญิง 7 ราย น้ำหนักแรกคลอดอยู่ในเกณฑ์เฉลี่ย 2,685 กรัม วันจำหน่ายต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยคือ 3,171 กรัม นอนโรงพยาบาลเฉลี่ย 39.3 วัน มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ชนิดสมบูรณ์สองข้าง และภาวะปิแอร์-โรแบง อย่างละ 3 ราย มีทีมสหวิทยาการร่วมดูแล 9 ทีม รอดชีวิต ได้รับการผ่าตัด และติดตามการรักษาต่อเนื่องทั้ง 10 ราย

สรุป: มีทารกปากแหว่งเพดานโหว่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติทารกแรกเกิดจำนวนไม่มาก แต่ทารกมีกลุ่มอาการร่วมและซับซ้อน การดูแลต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมาก และร่วมกันดูแลแบบสหวิทยาการ ซึ่งผู้ป่วยมีความปลอดภัย ได้รับการผ่าตัดและติดตามการรักษาต่อเนื่อง