ค่าปกติของความสามารถทางกายในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคหนังแข็ง

บทคัดย่อ

หลักการและวัตถุประสงค์: โรคหนังแข็งเป็นโรคที่พบอุบัติการณ์น้อย มีความสัมพันธ์กับความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันหลายอย่าง ภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยเป็นปัญหาทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ ส่งผลให้ความแข็งแรง ความทนทานของกล้ามเนื้อ และความสามารถทางกายลดลง ดังนั้นการศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อรายงานค่าปกติของความสามารถทางกายในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคหนังแข็ง

วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบตัดขวาง ในผู้ป่วยโรคหนังแข็งที่มารับบริการที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ตั้งแต่ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึง เมษายน พ.ศ. 2563 เก็บข้อมูลเกี่ยวกับ เพศ อายุ การวินิจฉัย และความสามารถทางกาย รายงานผลในรูปแบบค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการศึกษา: ผู้ป่วยโรคหนังแข็งจำนวน 180 ราย ส่วนใหญ่ได้รับการการวินิจฉัยเป็นโรคหนังแข็งชนิด  หนังแข็งกระจาย 112 ราย (ร้อยละ 62.2) เพศหญิง 116 ราย (ร้อยละ 64.4) ความสามารถทางกายเพศชาย และหญิง มีดังนี้ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อบีบมือ 24.4 ± 7.5 และ 15.3 ± 5.5 กิโลกรัม  ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขา 9.9 ± 2.7  และ 11.9 ± 3.9 วินาที  ความเร็วในการเดิน  1.6 ± 0.3  และ1.3 ± 0.3 เมตร/วินาที และความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อ -0.7 ± 8.9  และ 6.4 ± 8.3 เซนติเมตร ตามลำดับ

สรุป: ผู้ป่วยโรคหนังแข็งมีความสามารถทางกายใกล้เคียงกับผู้สูงอายุ ในขณะที่ผู้ป่วยที่มีอาการโรครุนแรงมีความสามารถทางกายน้อยกว่าผู้มีอาการรุนแรงน้อย เนื่องจากการศึกษานี้ไม่มีกลุ่มควบคุมที่เป็นประชากรสุขภาพปกติเปรียบเทียบจึงไม่สามารถบอกได้ชัดเจนว่าความสามารถทางกายในผู้ป่วยโรคหนังแข็งต่างจากประชากรทั่วไปหรือไม่เมื่ออายุและเพศใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตามผลจากการศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้วัดความสามารถทางกายเพื่อการติดตามการรักษา และวางแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยโรคหนังแข็ง