ผลการจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ที่มีภาวะปากแหว่ง เพดานโหว่ ศูนย์ตะวันฉาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย
คำสำคัญ:
การจัดค่ายกิจกรรม, ผู้ที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่, ศูนย์ตะวันฉาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทยบทคัดย่อ
หลักการและวัตถุประสงค์: การส่งเสริมคุณภาพชีวิตของกลุ่มผู้ที่มีภาวะปากแหว่ง เพดานโหว่เป็นสิ่งที่สำคัญ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลการจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเพื่อนำข้อมูลไปพัฒนาเป็นการสร้างสรรค์กิจกรรมที่มีความเหมาะสมกับผู้ป่วยกลุ่มนี้ต่อไป
วิธีการศึกษา: การศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง (retrospective descriptive study) โดยศึกษาข้อมูลจากแบบประเมินข้อมูลทั่วไปและแบบสอบถามคุณภาพชีวิตจากองค์การอนามัยโลกชุดย่อ (WHOQOL-BREF) ก่อนและหลังการเข้าร่วมกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่ช่วงอายุ 10-18 ปี การคัดเลือกลุ่มตัวอย่างเป็นแบบเฉพาะเจาะจง (purposive sampling) จำนวน 32 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างของค่าคะแนนก่อน-หลังเข้าร่วมกิจกรรมโดยใช้ Paired t-test และ Wilcoxon Signed-rank test
ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมกิจกรรมส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงจำนวน 18 ราย (ร้อยละ 56.25) มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียวจำนวน 19 ราย (ร้อยละ 59.37) กำลังศึกษาจำนวน 29 ราย (ร้อยละ 90.63) ผลการเปรียบเทียบคะแนนคุณภาพชีวิตก่อนและหลังเข้าร่วม ได้แก่ คุณภาพชีวิตในด้านสุขภาพ พบว่าก่อนและหลังเข้าร่วมกิจกรรมมีคะแนนคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง ด้านจิตใจ ก่อนเข้าร่วมกิจกรรมมีคะแนนคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง หลังเข้าร่วมกิจกรรมมีคะแนนอยู่ในระดับดี ในด้านสังคมและด้านสิ่งแวดล้อมที่มีค่าคะแนนคุณภาพชีวิตทั้งก่อนและหลังการจัดกิจกรรมอยู่ในระดับดี โดยทั้ง 4 ด้าน พบว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
สรุป: การจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณภาพชีวิตในครั้งนี้ ถึงแม้ผลลัพธ์ก่อนและหลังการจัดกิจกรรมจะไม่มีความแตกต่างกัน แต่ก็ถือว่าเป็นข้อมูลพื้นฐานที่จะนำไปสู่การปรับการจัดกิจกรรมให้มีความสอดคล้องมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
Fuangtharnthip P, Chonnapasatid W, Thiradilok S, Manopatanakul S, Jaruratanasirikul S. Registry-based study of prevalence of cleft lip/palate in Thailand from 2012 to 2015. Cleft Palate Craniofac J 2021;58(11):1430-7. doi:10.1177/1055665620986161.
American Cleft Palate-Craniofacial Association Commission on Approval of Teams. Standards for approval of cleft palate and craniofacial teams. Chapel Hill, NC: American Cleft Palate-Craniofacial Association; 2010.
World Health Organization. Global strategies to reduce the health-care burden of craniofacial anomalies. International Collaborative Research on Craniofacial Anomalies; 2001 May 24-26; Utah, USA and 2000 Nov 5-8; Geneva, Switzerland. France: World Health Organization; 2002.
Ha S, Jung S, Moon H, Koh K. Speech outcomes of children with cleft palate following primary palatal surgery: A retrospective study. Commun Sci Disord 2014;19(3):391-401.
Singkhornard J, Unprai P, Chonprai C, Samretdee H, Patjanasoontorn N. Intelligence and learning disabilities measurement of children with cleft lips and palates age 6 to 12 years. J Med Assoc Thai 2017;100(Suppl 6):160-4.
Richman LC. Self-reported social, speech, and facial concerns and personality adjustment of adolescents with cleft lip and palate. Cleft Palate J 1983;20(2):108–12.
Klassen AF, Tsangaris E, Forrest CR, Wong KWY, Pusic AL, Cano SJ, et al. Quality of life of children treated for cleft lip and/or palate: a systematic review. J Plast Reconstr Aesthet Surg 2012;65(5):547–57.
Tawanchai Cleft Center. Background of Tawanchai Cleft Center [Internet]. 2021 [cited Jul 15, 2024]. Available from: https://kkucleft.kku.ac.th/?page_id=971.
Paggasung Y, Pradubwong S, Piyakulmala C, Choosuk P, Mungmanitmongkhol N, Chowchuen P, et al. Outcomes of the quality of life-promoting activities of adolescents with cleft lip and palate in Khon Kaen province. Srinagarind Med J 2023;38(5):515-22.
Samretdee H, Singkhornard J, Rod-Ong D, Maneeganondh S, Theeyoung A, Patjanasoontorn N. Self-esteem of patients with cleft-lip cleft-palate attending the self-esteem enhancement program camp activities. J Med Assoc Thai 2018;101(Suppl 5):59-63.
World Health Organization. WHOQOL: measuring quality of life [Internet]. 2012 [cited July 12, 2024]. Available from: https://www.who.int/tools/whoqol.
Chowchuen B, Thanaviratananich S, Chichareon V, Kamolnate A, Uewichitrapochana C, Godfrey K. A Multisite study of oral clefts and associated abnormalities in Thailand: the epidemiologic data. Plast Reconstr Surg Glob Open 2015;3:e583. doi: 10.1097/GOX.0000000000000552.
Lammers J, Stoker JI, Jordan J, Pollmann M, Stapel DA. Power increases infidelity among men and women. Psychol Sci 2011;22(9):1191-7. doi:10.1177/0956797611416252.
Peterson-Falzone SJ, Hardin-Jones MA, Karnell MP. Cleft Palate Speech. 4th ed. London: Mosby; 2010.
Pradubwong S, Yimneum A, Paggasang Y, Surakunprapha P, Jenwitheesuk K, Chowchuen B. Outcomes of the quality of life-promoting activities for children with cleft lip and palate in Northeastern Thailand. Journal of Nursing Division 2025;52(1):68–78.
Baumeister RF, Vohs KD. Misguided Effort with Elusive Implications. Perspect Psychol Sci 2016;11(4):574-5. doi:10.1177/1745691616652878.
Rothman AJ, Baldwin AS, Hertel AW, Fuglestad PT. Self-regulation and behavior change: Disentangling behavioral initiation and behavioral maintenance. In: Vohs KD, Baumeister RF, editors. Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications. 2nd ed. New York: The Guilford Press; 2011:106-22.
Stock NM, Feragen KB. Psychological adjustment to cleft lip and/or palate: A narrative review of the literature. Psychol Health 2016;31(7):777-813. doi:10.1080/08870446.2016.1143944.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ศรีนครินทร์เวชสาร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
