ยาพรีกาบาลินในการรักษาโรคลมชัก: ข้อมูลปัจจุบันและมุมมองทางคลินิก

บทคัดย่อ

โรคลมชักเป็นโรคเรื้อรังทางระบบประสาทที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตและเป็นภาระทางสาธารณสุข โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่ดื้อต่อยากันชัก ซึ่งพบได้ถึงร้อยละ 30 แม้จะมียากันชักรุ่นใหม่เพิ่มขึ้นก็ตาม ยาพรีกาบาลิน (pregabalin) เป็นยากันชักรุ่นที่สองซึ่งออกฤทธิ์โดยจับกับหน่วยย่อย α₂δ ของ calcium channel ชนิด P/Q-type ช่วยลดการหลั่งสารสื่อประสาทและควบคุมอาการชัก อีกทั้งยังมีฤทธิ์ระงับปวดและลดความวิตกกังวล จึงมีการนำไปใช้ในภาวะอื่น เช่น โรควิตกกังวลทั่วไป อาการปวดเส้นประสาท และโรคไฟโบรมัยอัลเจีย หลักฐานจากการศึกษาทางคลินิกสนับสนุนว่า pregabalin มีประสิทธิผลในการรักษาและผู้ป่วยสามารถทนต่อยาได้ดีในการรักษาอาการชักชนิดเฉพาะที่ (focal-onset seizures) ในฐานะยาเสริม โดยพบอัตราการตอบสนองเพิ่มขึ้นตามขนาดยา อาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้บ่อย ได้แก่ เวียนศีรษะ ง่วงซึม เดินเซ น้ำหนักเพิ่ม บวมน้ำ ซึ่งสัมพันธ์กับขนาดยาและการทำงานของไต pregabalin ยังมีข้อได้เปรียบในผู้ป่วยที่มีโรคร่วมหลายโรค ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยปลูกถ่ายตับ และผู้มีปัญหาการใช้แอลกอฮอล์ เนื่องจากการเผาผลาญยาไม่ผ่านตับและไม่เกิดอันตรกิริยากับยาอื่น ส่วนการใช้ในหญิงตั้งครรภ์ยังมีข้อมูลจำกัดและควรใช้ด้วยความระมัดระวัง บทความปริทัศน์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอข้อมูลกลไกการออกฤทธิ์ เภสัชจลนศาสตร์ การใช้ทางคลินิก ตลอดจนข้อมูลด้านประสิทธิผลและความปลอดภัยของ pregabalin เพื่อสนับสนุนการเลือกใช้ยาอย่างเหมาะสมในการดูแลผู้ป่วยโรคลมชัก