การพัฒนาระบบผ่าตัดแบบเร่งด่วนในกลุ่มผู้ป่วยที่บาดเจ็บมือและเท้า โรงพยาบาลยโสธร

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์:  การผ่าตัดแบบเร่งด่วน เป็นกระบวนการสำคัญในการดูแลผู้ป่วยที่บาดเจ็บมือและเท้า เพื่อป้องกันความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินประสิทธิผลของระบบการผ่าตัดแบบเร่งด่วนที่พัฒนาขึ้น

วิธีการศึกษา: ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการ มี 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การดำเนินการ การสังเกต และการสะท้อนผล ดำเนินการช่วงเดือนกรกฎาคม–ธันวาคม 2568 ศึกษาข้อมูลจากการทบทวนเอกสารฐานข้อมูล การสนทนากลุ่มทีมสหวิชาชีพและแบบบันทึกเวชระเบียนผู้ป่วย กลุ่มตัวอย่างเป็นทีมสหวิชาชีพ และผู้ป่วยที่บาดเจ็บที่มือและเท้า 128 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 64 ราย ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา Chi-square test, Fisher’s exact test และ Mann-Whitney U test

ผลการศึกษา: ผลการพัฒนาได้แนวทางการผ่าตัดเร่งด่วนที่ประกอบด้วยการประสานงานของทีมสหวิชาชีพ การคัดแยกผู้ป่วยที่ห้องฉุกเฉิน และการจัดลำดับความสำคัญการใช้ห้องผ่าตัด ผลการประเมินระบบที่พัฒนาขึ้นพบว่ากลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยอันดับระยะเวลาจากห้องฉุกเฉินไปหอผู้ป่วย (ค่า median จาก 1.9 เป็น 1.0 ชั่วโมง) จากห้องฉุกเฉินไปห้องผ่าตัด (ค่า median จาก 6.3 เป็น 5.4 ชั่วโมง) และได้รับการผ่าตัดภายใน 24 ชั่วโมง (จากร้อยละ 65.6 เป็น 81.3) แตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001, p=0.018 และ p=0.044 ตามลำดับ) ขณะที่ระยะเวลาจากหอผู้ป่วยไปห้องผ่าตัด จำนวนวันนอน ต้นทุนค่ารักษา และอาการแทรกซ้อนไม่แตกต่างกัน (p>0.05)

สรุป: ระบบการผ่าตัดแบบเร่งด่วนที่พัฒนาขึ้นสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการผู้ป่วย ลดความล่าช้าในการเข้าถึงการผ่าตัด และส่งเสริมการทำงานร่วมกันของทีมสหวิชาชีพ โดยไม่เพิ่มภาระด้านวันนอนโรงพยาบาลหรือค่าใช้จ่ายในการรักษา