Risk Factors for Developing De Novo Stress Urinary Incontinence Following Pelvic Organ Prolapse Surgery: A Case-Control Study

ธีรพันธุ์ สีหนันทวงศ์; สิรยา กิติโยดม

doi:10.64960/srimedj.v41i2.270427

ผู้แต่ง

ธีรพันธุ์ สีหนันทวงศ์ กลุ่มงานสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย 30000
สิรยา กิติโยดม กลุ่มงานสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย 30000

DOI:

https://doi.org/10.64960/srimedj.v41i2.270427

คำสำคัญ:

ภาวะปัสสาวะเล็ดจากแรงดันที่เกิดขึ้นใหม่, การผ่าตัดแก้ไขภาวะอวัยวะในอุ้งเชิงกรานหย่อน, ปัจจัยเสี่ยง, ภาวะท้องผูกเรื้อรัง, ดัชนีมวลกาย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิด de novo stress urinary incontinence (SUI) ในสตรีที่ไม่มีอาการกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ก่อนผ่าตัด และเข้ารับการผ่าตัดแก้ไข pelvic organ prolapse (POP)

วิธีการศึกษา: การศึกษาย้อนหลังแบบ retrospective case-control study ดำเนินการที่โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ซึ่งเป็นโรงพยาบาลตติยภูมิ โดยทบทวนเวชระเบียนของสตรีที่เข้ารับการผ่าตัด POP ระหว่างเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2567 รวมผู้ป่วยทั้งหมด 411 ราย กลุ่มผู้ป่วย (cases; n = 137) หมายถึงสตรีที่เกิด de novo SUI ภายหลังการผ่าตัด ส่วนกลุ่มควบคุม (controls; n = 274) คือสตรีที่ยังคงสามารถกลั้นปัสสาวะได้ภายหลังผ่าตัด โดยทำการจับคู่ในอัตราส่วน 2:1 มีการวิเคราะห์ข้อมูลด้วย logistic regression analysis เพื่อประเมินความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางคลินิกและประชากรศาสตร์กับการเกิด de novo SUI หลังผ่าตัด โดยมีตัวชี้วัดผลลัพธ์หลักคือ การระบุปัจจัยทางคลินิกและประชากรศาสตร์ที่สัมพันธ์กับการเกิด de novo SUI ภายหลังการผ่าตัด POP ในสตรีที่ไม่มีอาการ SUI ก่อนการผ่าตัด

ผลการศึกษา: การวิเคราะห์แบบ univariate analysis พบว่าอายุ <65 ปี, BMI >27 kg/m², chronic obstructive pulmonary disease (COPD), chronic constipation และอาการ voiding dysfunction มีความสัมพันธ์กับการเกิด de novo SUI อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อทำการวิเคราะห์แบบ multivariate analysis พบว่า BMI >27 kg/m² (adjusted OR 2.62; 95% CI 1.04–6.60; p = 0.041) และ chronic constipation (adjusted OR 2.65; 95% CI 1.67–4.21; p < 0.001) ยังคงเป็น independent predictors ของการเกิด de novo SUI ขณะที่ปัจจัยอื่นไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญหลังการปรับค่าร่วม

สรุป: BMI ที่สูง และ chronic constipation เป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญต่อการเกิด postoperative de novo SUI ผลการศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการประเมินความเสี่ยงก่อนผ่าตัดแบบเฉพาะราย โดยปัจจัยดังกล่าวอาจนำไปใช้ประกอบการตัดสินใจทางศัลยกรรม รวมถึงการพิจารณาเลือกทำ concomitant anti-incontinence procedures ในผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูง การจัดการปัจจัยเสี่ยงที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ก่อนการผ่าตัดอาจช่วยลดการเกิด de novo SUI และเพิ่ม quality of life ในสตรีที่เข้ารับการผ่าตัดฟื้นฟูอวัยวะอุ้งเชิงกราน

เอกสารอ้างอิง

Digesu GA, Chaliha C, Salvatore S, Hutchings A, Khullar V. The relationship of vaginal prolapse severity to symptoms and quality of life. BJOG 2005;112(7):971–6. doi:10.1111/j.1471-0528.2005.00568.x.

Haylen BT, de Ridder D, Freeman RM, Swift SE, Berghmans B, Lee J, et al. An International Urogynecological Association (IUGA)/International Continence Society (ICS) joint report on the terminology for female pelvic floor dysfunction. Int Urogynecol J 2010;21:5–26. doi:10.1002/nau.20798.

Visco AG, Brubaker L, Nygaard I, Richter HE, Cundiff G, Fine P, et al. The role of preoperative urodynamic testing in stress-continent women undergoing sacrocolpopexy: the Colpopexy and Urinary Reduction Efforts (CARE) randomized surgical trial. Int Urogynecol J Pelvic Floor Dysfunct 2008;19(5):607–4. doi:10.1007/s00192-007-0498-2.

Groutz A, Levin I, Gold R, Pauzner D, Lessing JB, Gordon D. “Inside-out” transobturator tension-free vaginal tape for management of occult stress urinary incontinence in women undergoing pelvic organ prolapse repair. Urology 2010;76(6):1358–61. doi:10.1016/j.urology.2010.04.070.

Ennemoser S, Schönfeld M, von Bodungen V, Dian D, Friese K, Jundt K. Clinical relevance of occult stress urinary incontinence (OSUI) following vaginal prolapse surgery: long-term follow-up. Int Urogynecol J 2012;23(7):851–5. doi:10.1007/s00192-012-1765-4.

Wei JT, Nygaard I, Richter HE, Nager CW, Barber MD, Kenton K, et al. A midurethral sling to reduce incontinence after vaginal prolapse repair. N Engl J Med 2012;366(25):2358–67. doi:10.1056/NEJMoa1111967.

Wang SY, Cao TT, Wang RZ, Yang X, Sun XL, Wang JL. Incidence and Risk Factors of De novo Stress Urinary Incontinence after Pelvic Floor Reconstruction: A Nested Case-control Study. Chin Med J (Engl) 2017;130(6):678–83. doi:10.4103/0366-6999.201592.

Fatton B. Is there any evidence to advocate SUI prevention in continent women undergoing prolapse repair? An overview. Int Urogynecol J Pelvic Floor Dysfunct 2009;20(2):235–45. doi:10.1007/s00192-008-0734-4.

Haessler AL, Lin LL, Ho MH, Betson LH, Bhatia NN. Reevaluating occult incontinence. Curr Opin Obstet Gynecol 2005;17(5):535–40. doi:10.1097/01.gco.0000183530.03481.64.

Chaikin DC, Groutz A, Blaivas JG. Predicting the need for anti-incontinence surgery in continent women undergoing repair of severe urogenital prolapse. J Urol. 2000;163(2):531–4.

Sun X, Wang S. Analysis of de novo SUI after pelvic reconstructive surgery. Chin J Obstet Gynecol 2013;14:102–5.

Bergman A, Koonings PP, Ballard CA. Predicting postoperative urinary incontinence development in women undergoing operation for genitourinary prolapse. Am J Obstet Gynecol 1988;158(5):1171–5. doi:10.1016/0002-9378(88)90248-7.

Subak LL, Wing R, West DS, Franklin F, Vittinghoff E, Creasman JM, et al. Weight loss to treat urinary incontinence in overweight and obese women. N Engl J Med 2009;360(5):481–90. doi:10.1056/NEJMoa0806375.

Rothman KJ, Greenland S, Lash TL. Modern Epidemiology. 3rd ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2008.