โนราโรงครู คณะสองพี่น้อง ศิลป์บ้านตรัง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี

ผู้แต่ง

  • ธวัชชัย ซ้ายศรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • ผกามาศ จิรจารุภัทร คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

โนราโรงครู, คณะสองพี่น้อง ศิลป์บ้านตรัง, ปัตตานี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นมา องค์ประกอบ รูปแบบการแสดงโนราโรงครูคณะสองพี่น้อง ศิลป์บ้านตรัง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี 2) ศึกษาเอกลักษณ์ของการแสดงโนราโรงครูคณะสองพี่น้องศิลป์บ้านตรัง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี โดยศึกษาจากเอกสาร การเก็บข้อมูลภาคสนามจากการสังเกตการณ์การสัมภาษณ์ และการฝึกปฏิบัติเพื่อรับการถ่ายทอดกระบวนท่ารำจากนางพริ้ม แก้วทอง

ผลการวิจัยพบว่า การแสดงโนราโรงครูเป็นคณะเดียวที่มีนายโรงโนราเป็นผู้หญิงมีการสืบทอดมาแล้ว29 ปี ถึงแม้ว่าระยะเวลาที่ใช้ในการสืบทอดของคณะไม่มากนักแต่การแสดงโนราโรงครูคณะนี้มีการสืบทอดจากคณะโนราอินแก้วซึ่งเป็นสายตระกูลโนราชายที่มีต้นกำเนิดมาจากคณะโนราสามทอง ช่วงยุคของปลายรัชกาลที่ 1 พ.ศ. 2352 เป็นระยะเวลา 200 กว่าปี องค์ประกอบที่สำคัญ คือ ใช้ผู้แสดง 8 คน ได้แก่ นายโรงโนราผู้หญิง 2 คน นักแสดง 1 คน ลูกคู่ 5 คน การแต่งกายมี 3 แบบ ได้แก่ 1) แบบเครื่องสาย 2) แบบเครื่องเบาะ 3) แบบตัวตลกใช้วงดนตรีพื้นบ้านโนราบรรเลงประกอบการแสดง มีบทร้อง 43 บท แบ่งเป็น 31 กำพลัด 12 บท 20 ทำนองเพลง ลักษณะของท่ารำจะปฏิบัติท่ารำนั่งเรียบพื้นและท่ายืนรำด้วยจังหวะช้าจนถึงปานกลาง อุปกรณ์ที่ใช้ ได้แก่ กริชตะเกียงชวาลา แปะ แชงหรือกระแชง บายศรีพลู ดอกมะพร้าว และสาดคล้า (เสื่อ) รูปแบบการแสดงจัดแสดงเฉพาะแบบพิธีกรรมโดยจัดแสดงในช่วงเดือน 6 เดือน 7 และเดือน 9 เอกลักษณ์ที่ปรากฏของการแสดงโนราโรงครูเป็นการแสดงที่ผสมผสานระหว่างโนราโรงครู โนราแขก และมะโย่ง จนกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของคณะ นอกจากนี้การแสดงโนราโรงครูยังสะท้อนให้เห็นถึงบทบาทหน้าที่ของโนราผู้หญิงในการสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ สร้างความรักและการปรับตัวเข้าหากันของวัฒนธรรมในสังคมที่ผสมผสานพหุวัฒนธรรมของชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิมได้อย่างลงตัว

ประวัติผู้แต่ง

ธวัชชัย ซ้ายศรี, คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

นักศึกษาปริญญาโท  สาขาศิลปะการแสดง  คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา  เลขที่ 1 ถนนอู่ทองนอก  แขวงดุสิต เขตดุสิต  กรุงเทพมหานคร  10300

ผกามาศ จิรจารุภัทร, คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา  เลขที่ 1 ถนนอู่ทองนอก  แขวงดุสิต  เขตดุสิต  กรุงเทพมหานคร  10300

เอกสารอ้างอิง

กุณฑลีย์ ไวทยะวณิช. 2554. วัฒนธรรมความเชื่อที่เกื้อหนุนการท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลา. ดุษฏีนิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยทักษิณ.

งามพิศ สัตย์สงวน. 2539. การวิจัยทางมานุษยวิทยา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

จินตนา หนูณะ. 2533. บทบาทและการเสื่อมสลายของรองแง็งตันหยง. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

ฐิติรัตน์ เกิดหาญ. 2559. นาฏศิลป์ไทย. สกายบุ๊ก, ปทุมธานี.

ทรงคุณ จันทจร. 2556. ทฤษฏีวัฒนธรรมและสังคม. เอกสารประกอบการสอน รายวิชา 1605 902. สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน, มหาวิทยาลัยสารคาม.

พิทยา บุษรารัตย์. 2535. โนราโรงครูท่าแค อำเภอ เมือง จังหวัดพัทลุง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ศิราพร ฐิตะฐาน ณ ถลาง. 2537. การศึกษาคติชนในบริบทสังคมไทย. มติชน, กรุงเทพฯ.

สันติชัย แย้มใหม่. 2556. มายาคติทางเพศผ่านสัญญะในพิธีโนราโรงครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สุภางค์ จันทวานิช. 2551. ทฤษฎีสังคมวิทยา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

สุมิตร เทพวงษ์. 2548. นาฏศิลป์ไทย: นาฏศิลป์สำหรับครูประถมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. โอเดียนสโตร์, กรุงเทพฯ.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. 2547. หลักการแสดงนาฏยศิลป์ปริทัศน์. พิมพ์ครั้งที่ 1. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-04-27

รูปแบบการอ้างอิง

ซ้ายศรี ธ., & จิรจารุภัทร ผ. (2020). โนราโรงครู คณะสองพี่น้อง ศิลป์บ้านตรัง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 12(1), 72–85. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/rmutsvrj/article/view/241939

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย