การเพิ่มจำนวนประชากรของเพลี้ยกระโดสีน้ำตาล (Nilaparvata lugen Sta°l) ในข้าวพันธุ์รับรองไม่ไวต่อช่วงแสง

บทคัดย่อ

ศึกษาการเพิ่มจำนวนของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลกับข้าวพันธุ์รับรองไม่ไวต่อช่วงแสงในสภาพเรือนทดลองที่ศูนย์วิจัยข้าวปราจีนบุรี ปี พ.ศ. 2543-2544 โดยการเพิ่มจำนวนประชากรจากตัวอ่อนวัยที่ 1 อายุ 10 ตัว/กระถาง และการเพิ่มจำนวนประชากรจากเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเพศเมียและเพศผู้ 1 คู่/กระถาง ในระยะตัวอ่อนแมลง ปล่อยตัวอ่อนวัยที่ 1 อายุ 1 วัน จำนวน 1 ตัว/หลอดทดลอง กับข้าวพันธุ์รับรองไม่ไวแสง 3 พันธุ์ คือ ข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 ข้าวเจ้าหอมสุพรรณบุรี และปทุมธานี 1 และพันธุ์สุพรรณบุรี 90 เป็นพันธุ์ต้านทาน และ กข 7 เป็นพันธุ์อ่อนแอเปรียบเทียบ พบว่า การเพิ่มจำนวนประชากรของเพลี้ยกระโดด สีน้ำตาลที่เริ่มต้นจากตัวอ่อนวันที่ 1 อายุ 2 วันที่ 25 วัน แมลงในข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 และปทุมธานี 1 มีตัวอ่อนรุ่นที่ 1 มากกว่าแมลงในข้าวสุพรรณบุรี 90 แต่ในข้าวสุพรรณบุรี 90 มีตัวอ่อนแมลงรุ่นที่ 2 มากกว่าข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 และปทุมธานี 1 การเพิ่มจำนวนประชากรแมลงรุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2 ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลที่เริ่มต้นจากเพศเมียและเพศผู้ 1 คู่ จำนวนตัวอ่อนแมลง รุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2 ในข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 มีมากที่สุด ข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 และ กข 7 มีตัวอ่อนแมลงรุ่นที่ 2 มากกว่าสุพรรณบุรี 90 ข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 เหมาะสมต่อการขยายพันธุ์ของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลมากที่สุด ระยะตัวอ่อนของแมลงในสุพรรณบุรี 90 มีระยะสั้นที่สุด 17.7 วัน และแมลงในข้าวเจ้าหอมสุพรรณบุรีมีระยะตัวอ่อนนานที่สุด 18.9 วัน แมลงในข้าวเจ้าหอมคลองหลวง 1 มีระยะตัวอ่อน 18.3 วัน และแมลงในข้าวปทุมธานี 1 มีระยะตัวอ่อน 18.4 วัน