ศึกษาอายุการเก็บเกี่ยวมะม่วงแก้วเพื่อการดอง

ผู้แต่ง

  • ภคินี อัครเวสะพงศ์ ศูนย์วิจัยพืชสวนศรีสะเกษ สถาบันวิจัยพืชสวน กรมวิชาการ เกษตร บางเขน กทม. 10900

บทคัดย่อ

ได้ศึกษาอายุเก็บเกี่ยวที่เหมาะสมของมะม่วงแก้วสายพันธุ์ ศก. 007 และ ศก. 002 เพื่อทำมะม่วงดองในปี พ.ศ. 2530 และ 2531 ตามลำดับ ที่ศูนย์วิจัยพืชสวนศรีสะเกษ โดยใช้มะม่วงแก้ว ศก. 007 ที่อายุเก็บเกี่ยว 11, 12, 13 และ 14 สัปดาห์ และมะม่วงแก้ว ศก. 002 ที่อายุเก็บเกี่ยว 11, 12, 13, 14, 15, 16, และ 17 สัปดาห์ ภายหลังดอกบาน โดยดองในน้ำเกลือที่ความเข้มข้นร้อยละ 10 และมีโซเดียมเบนโซเอทร้อยละ 0.1 ทำการวิเคราะห์คุณภาพของมะม่วงทั้งกายภาพและเคมีก่อนและหลังการดอง และทดสอบคุณภาพทางประสาทสัมผัสส่วนมะม่วงดอง ศก. 002 ทำการทดสอบคุณภาพทุกระยะ 3, 5 และ 7 เดือน ภายหลังจากการดอง ผลการดองปรากฏว่า มะม่วงแก้วดอง ศก. 007 อายุเก็บเกี่ยว 11 สัปดาห์ ภายหลังจากการดอง 1 เดือน ไม่เป็นที่ยอมรับของผู้ชิมและมีคุณภาพต่ำกว่ามะม่วงดองที่ใช้มะม่วงอายุเก็บเกี่ยว 12,13 และ 14 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยที่มะม่วงอายุตั้งแต่ 12 สัปดาห์ขึ้นไปไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ส่วนมะม่วงดอง ศก.002 ที่อายุเก็บเกี่ยว 11 สัปดาห์ มีคุณภาพต่ำที่สุด รองลงมาคือ 12 สัปดาห์ มะม่วงดองทั้งสองอายุเก็บเกี่ยวมีคุณภาพต่ำกว่ามะม่วงอายุตั้งแต่ 13 สัปดาห์ขึ้นไปอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีคุณภาพไม่เป็นที่ยอมรับ มะม่วงอายุ 11 สัปดาห์ ทั้งสองสายพันธุ์เมื่อดองจะนิ่มและเน่าเสียหายมากที่สุด ตลอดจนมีสีและกลิ่นผิดปกติ สำหรับมะม่วงดอง ศก.002 อายุ 17 สัปดาห์ มีแนวโน้มดีที่สุด โดยมะม่วงจะกรอบ รสชาติดี และเป็นที่ยอมรับสูงสุด อย่างไรก็ตาม มะม่วงตั้งแต่อายุ 13 สัปดาห์ ถึง 17 สัปดาห์ ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ และอายุการดองมะม่วงไม่มีผลต่อคุณภาพและการยอมรับผู้ชิม

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1989-01-01

รูปแบบการอ้างอิง

อัครเวสะพงศ์ ภ. (1989). ศึกษาอายุการเก็บเกี่ยวมะม่วงแก้วเพื่อการดอง. วารสารวิชาการเกษตร, 7(1-3), 9–15. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/thaiagriculturalresearch/article/view/244790

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย