ศักยภาพของราสาเหตุโรคแมลงบางชนิดในการควบคุมเพลี้ยอ่อนดำ Aphis craccivora (Koch) ในถั่วฝักยาว
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2021.13คำสำคัญ:
ราสาเหตุโรคแมลง, เพลี้ยอ่อนดำบทคัดย่อ
ศึกษาศักยภาพเชื้อราสาเหตุโรคแมลงจำนวน 9 ไอโซเลท ได้แก่ เชื้อราเขียวเมตาไรเซียม จำนวน 7 ไอโซเลท คือ DOA-M1, DOA-M4, DOA-M5, DOA-M6, DOA-M7, DOA-M8 และ DOA-M9, เชื้อราบิวเวอเรีย ไอโซเลท DOA-B4 และเชื้อรา Isaria javanica ไอโซเลท DOA-I1 ในการควบคุมเพลี้ยอ่อนดำ (Aphis craccivora Koch.) ทำการทดสอบประสิทธิภาพในห้องปฏิบัติการจำนวน 3 ครั้ง ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2559 - เดือนมีนาคม 2560 โดยปรับระดับความเข้มข้นโคนิเดียของเชื้อราที่ 1x108 โคนิเดีย/มล. สำหรับใช้ในการทดสอบ ผลการทดสอบครั้งที่ 1 พบว่า เชื้อรา 4 ไอโซเลท ได้แก่ เชื้อราเขียวเมตาไรเซียมไอโซเลท DOA-M8, DOA-M9 และ DOA-M1 มีประสิทธิภาพทำให้เพลี้ยอ่อนดำเป็นโรคที่ 95.00, 87.50, และ 81.25% ตามลำดับ และเชื้อราบิวเวอเรีย ไอโซเลท DOA-B4 สามารถทำให้เพลี้ยอ่อนดำเกิดโรคได้ 82.5 % ผลการทดสอบครั้งที่ 2 เชื้อราทั้ง 4 ไอโซเลท (DOA-M8, DOA-M1, DOA-M9 และ DOA-B4 ) สามารถทำให้เพลี้ยอ่อนดำเกิดโรค 95.00, 81.25, 81.25 และ 77.50% ตามลำดับ และการทดสอบครั้งที่ 3 พบว่า DOA-M8, DOA-M1, DOA-M9 and DOA-B4 มีประสิทธิภาพในการควบคุมเพลี้ยอ่อนดำที่ 90.00, 88.75, 80.00 and 68.75% ตามลำดับ ดังนั้นจึงเลือกเชื้อราทั้ง 4 ไอโซเลทนี้ ไปทดสอบประสิทธิภาพต่อในสภาพแปลงปลูกถั่วฝักยาวของเกษตรกรที่ อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี ซึ่งเป็นแปลงผักอินทรีย์ ที่มีการระบาดของเพลี้ยอ่อนดำ โดยทำการทดสอบทั้งหมดจำนวน 6 ครั้ง พบว่า ผลการทดสอบเป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือ เชื้อราเขียวเมตาไรเซียม DOA-M8 ทำให้เพลี้ยอ่อนดำติดเชื้อในแปลงปลูกถั่วฝักยาวได้สูงที่สุดทั้ง 6 ครั้ง (79.38-96.25%) รองลงมาคือ เชื้อราบิวเวอเรีย DOA-B4 (51.88-78.75%) ซึ่งเชื้อราทั้ง 2 ไอโซเลท นี้สามารถนำไปพัฒนาเป็นชีวภัณฑ์เพื่อแนะนำและถ่ายทอดให้เกษตรกรใช้ในสภาพไร่ต่อไป
เอกสารอ้างอิง
มลิวัลย์ ปันยารชุน และ สุรพล ตรุยานนท์. 2537. รายงานผลวิจัยก้าวหน้าการใช้เชื้อราเขียวควบคุมด้วงแรดมะพร้าวในท้องที่ประสบวาตะภัยจากพายุเกย์. หน้า 6-15. ใน: รายงานผลการค้นคว้าและวิจัยประจำปี 2537 กลุ่มงานวิจัยการปราบศัตรูพืชทางชีวภาพ กองกีฏและสัตววิทยา กรมวิชาการเกษตร กรุงเทพฯ
มลิวัลย์ ปันยารชุน. 2538 ก. ศึกษาอัตราการใช้เชื้อราเขียวกำจัดมอดเจาะผลกาแฟ ในห้องปฏิบัติการ, หน้า 1-6. ใน: รายงานผลการค้นคว้าและวิจัยประจำปี 2537 กลุ่มงานวิจัยการปราบศัตรูพืชทางชีวภาพ กองกีฏและสัตววิทยา กรมวิชาการเกษตร กรุงเทพฯ.
มลิวัลย์ ปันยารชุน. 2538 ข. รายงานผลวิจัยก้าวหน้าศึกษาเปรียบเทียบอัตราการใช้เชื้อราเขียวต่อมวนโกโก้ ในห้องปฏิบัติการ, หน้า 16-19. ใน: รายงานผลการค้นคว้าและวิจัยประจำปี 2537 กลุ่มงานวิจัยการปราบศัตรูพืชทางชีวภาพ กองกีฏและสัตววิทยา กรมวิชาการเกษตร กรุงเทพฯ.
เสาวนิตย์ โพธิ์พูนศักดิ์ และ เมธาสิทธิ์ คนการ. 2557. ประสิทธิภาพของราสาเหตุโรคแมลงบางชนิดในการควบคุมแมลงหวี่ขาว (white fly). หน้า 411-416. ใน: รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2557 เล่ม 2. สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช. เอกสารวิชาการ ลำดับที่ 1/2558 กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
เสาวนิตย์ โพธิ์พูนศักดิ์ เกรียงไกร จำเริญมา และสาทิพย์ มาลี. 2553. การคัดเลือกและทดสอบประสิทธิภาพเชื้อราเขียว Metarhizium anisopliae. หน้า 842-853. ใน: รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2553 เล่ม 2. สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช. เอกสารวิชาการ ลำดับที่ 1/2554 กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
เสาวนิตย์ โพธิ์พูนศักดิ์ อิศเรส เทียนทัด วิไลวรรณ เวชยันต์. 2556. การทดสอบประสิทธิภาพเชื้อราเขียวเมตาไรเซียม; Metarhizium anisopliae (Metsch) Sorokin เพื่อป้องกันกำจัดด้วงหมัดผัก; Phyllotreta sinuata (Stephens). หน้า 693-703. ใน: รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2556 เล่ม2. สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช. เอกสารวิชาการ ลำดับที่ 1/2557 กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
Abdel-Rahman, I.E. and F.H. Faragalla. 2019. Using of entomopathogenic fungi against fabae bean Aphid, Aphis craccivora (Koch). International Journal of Chem Tech Research. 12(1): 216-222.
Boucias, D.G. and J.C. Pendland. 1998. Principles of Insect Pathology. Kluwer Academic Publishers. 537 p.
Ekesi, S., A.D. Akpa, I. Onu and M.O. Ogunlana. 2008. Entomopathogenicity of beauveria bassiana and Metarhizium anisopliae to the cowpea aphid, Aphis craccivora koch (homoptera: Aphididae). Arch. Phytopathol. Pflanzenschutz. 171-180.
Saranya, S., R. Ushakumari, S. Jacob and B.M. Philip. 2010. Efficacy of different entomopathogenic fungi against cowpea aphid, Aphis craccivora (Koch). J. Biopestic. 3(1): 138-142.
Wraight, S.P., M.A. Jackson and S.L. de Kock. 2001. Production, stabilization and formation of fungal biocontrol agents, pp 253-287. In : T.M. Butt, C. Jackson and N. Magan (eds.). Fungi an biocontrol agents progress, problems and potential. CABI publishing. 390 p.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารวิชาการเกษตร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร