อนุกรมวิธานแมลงวันหนอนชอนใบในวงศ์ Agromyzidae (Order : Diptera) ในพืชผัก
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2022.11คำสำคัญ:
แมลงวันหนอนชอนใบ, อนุกรมวิธาน, วงศ์Agromyzidaeบทคัดย่อ
การศึกษาอนุกรมวิธานแมลงวันหนอนชอนใบ ในวงศ์ Agromyzidae ซึ่งเป็นศัตรูพืชที่สร้าง ความเสียหายให้แก่พืชผักที่สำคัญในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบชนิดและลักษณะทาง สัณฐานวิทยาที่สำคัญที่ใช้ในการจำแนกชนิด ดำเนิน การระหว่างเดือนตุลาคม 2561 ถึง เดือนกันยายน 2564 โดยการสำรวจและเก็บร่องรอยการทำลาย จากแปลงปลูกพืชผักต่าง ๆ ทั่วประเทศไทย นำมา เลี้ยงให้เป็นตัวเต็มวัยเพื่อใช้ในการศึกษาลักษณะ ทางสัณฐานวิทยาที่สำคัญ ได้แก่ ความยาวปีก รูปแบบสีอก ท้อง และอวัยวะเพศผู้ณ กลุ่มงาน อนุกรมวิธานแมลง กลุ่มกีฏและสัตววิทยา สำนัก วิจัยพัฒนาการอารักขาพืช จากการจำแนกชนิด พบแมลงวันหนอนชอนใบวงศ์ Agromyzidae จำนวน 5 ชนิดได้แก่Liriomyza brassicae(Riley, 1884),L. chinensis(Kato,1949),L. huidobrensis (Blanchard, 1926), L. sativae Blanchard, 1938 และ L. trifolii (Burgess 1880) การศึกษาครั้งนี้ พบว่า รูปแบบสีบริเวณส่วนท้อง และสัณฐาน วิทยาของอวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้เป็นลักษณะสำคัญ ที่สุดต่อการศึกษาอนุกรมวิธานสำหรับจำแนกชนิด แมลงวันหนอนชอนใบวงศ์Agromyzidae พร้อมทั้ง ได้จัดทำแนวทางการวินิจฉัยแมลงวันหนอนชอนใบ ทั้ง 5 ชนิดด้วย ในอนาคตจำเป็นต้องมีการศึกษา ดีเอ็นเอบาร์โค้ด และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ ทางวิวัฒนาการเพิ่มเติม เพื่อยืนยันความแตกต่าง ระหว่างชนิดของแมลงวันหนอนชอนใบในวงศ์ Agromyzidae ทั้งในประเทศไทยและประเทศ ใกล้เคียง
เอกสารอ้างอิง
กอบเกียรติ์ บันสิทธิ์ และอัมพร วิโนทัย. 2544. การแกไขปญหาการระบาดของหนอนชอนใบบน พื้นที่สูงภาคเหนือ. โรงพิมพคุรุสภาลาดพราว. กรุงเทพฯ. 42 หน้า.
รัตนา นชะพงษ์ ศิริณี พูนไชยศรี สมชัย สุวงศ์ศักดิ์ศรี พรรณเพ็ญ ชโยภาส ชลิดา อุณหวุฒิ และณัฐวัฒน์ แย้มยิ้ม. 2551. อนุกรมวิธานแมลงศัตรูพืช ศัตรูธรรมชาติ อนุกรมวิธานแมลงวันหนอนชอนใบสกุล Liriomyza และ Chromatomyia. หน้า 1415-1430. ใน. รายงานผลงานวิจัยด้านพืชและเทคโนโลยีการเกษตร ผลการวิจัยที่สิ้นสุด ปงบประมาณ 2550. กรมวิชาการเกษตร. กรุงเทพ.
International Plant Protection Convention (IPPC). 2016. ISPM 27 Diagnostic protocols for regulated pests DP 16: Genus Liriomyza. Available at: https://www.ippc.int/static/media/files/publication/en/2017/01/DP_16_2016_En_2017-01-30.pdf. Accessed: 9 March 2020.
OEPP/EPPO. 2005. Diagnostics Diagnostic PM 7/53. Bulletin OEPP/EPPO Bulletin. 35: 271–273.
Lim G.S, S.S. Sastroutomo and W.H. Loke. 1999. Workshop on Leafminers of Vegetables in Southeast Asia. CABI-SEARC. 14 p.
Malipatil, M.B., P.M. Ridland, A. Rauf, J. Watung and D. Kandowangko. 2004. New records of Liriomyza Mik (Agromyzidae: Diptera) leafminers from Indonesia. Formosan Entomol. 24: 287-292.
Minkenberg, O.P. 1988. Dispersal of Liriomyza trifolii. Bulletin OEPP/EPPO Bulletin. 18: 173-182.
Parrella, M.P., C.B. Keil and J.G. Morse. 1984. Insecticide resistance in Liriomyza trifolii. California Agriculture. 38: 22-33.
Sasakawa, M. 2013. Thailand Agromyzidae (Diptera) -2. Zootaxa. 3746 (4): 501-528.
Shiao, S.F. 2004. Morphological diagnosis of six Liriomyza species (Diptera: Agromyzidae) of quarantine importance in Taiwan. Appl. Ento. Zoo. 39(1): 27-39.
Spencer, K.A. 1973. Agromyzidae (Diptera) of Economic Importance. The Hague, Netherlands. 418 p.
Stegmaier, C.E. 1966. Host plants and parasites of Liriomyza trifolii in Florida (Diptera: Agromyzidae). Florida Entomologist. 49(2): 75-80.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารวิชาการเกษตร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร