ผลของปุ๋ยไนโตรเจนรูปแบบต่างๆ ต่อผลผลิตและคุณภาพของสับปะรดพันธุ์ปัตตาเวีย (Ananas comosus (L.) Merr.)

บทคัดย่อ

ทำการทดลองเพื่อเปรียบเทียบผลของ ปุ๋ยไนโตรเจนรูปแบบต่าง ๆ ต่อการผลิตสับปะรด พันธุ์ปัตตาเวียที่ปลูกในชุดดินท่ายาง วางแผน การทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ มี 4 ซ้ำ 4 กรรมวิธี การใส่ปุ๋ย ได้แก่ 1) ไม่ใส่ปุ๋ย 2) ใส่ปุ๋ย แอมโมเนียมซัลเฟตเป็นแหล่งไนโตรเจน อัตรา 75 – 17 – 68 กก. N - P₂O₅ - K₂O ต่อไร่ 3) ใส่ปุ๋ยยูเรียเป็นแหล่งไนโตรเจน อัตรา 75 – 17 – 68 กก. N - P₂O₅ - K₂O ต่อไร่ และ 4) ใส่ ปุ๋ยตามวิธีของเกษตรกร อัตรา 45.0 – 7.7 – 30.6 กก. N - P₂O₅ - K₂O ต่อไร่ เก็บข้อมูล ความสูงและความกว้างต้นของสับปะรด ที่อายุ 2 4 6 และ 8 เดือน ข้อมูลความยาวผลและ เส้นรอบวงผลของสับปะรดที่อายุ 10 และ11 เดือน เก็บเกี่ยวผลผลิตเมื่อสับปะรดอายุ 12 เดือน วิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของผล สับปะรด พบว่า การใช้ปุ๋ยยูเรีย และปุ๋ย แอมโมเนียมซัลเฟต เป็นแหล่งไนโตรเจนให้กับ สับปะรด ไม่มีผลต่อ ความสูง ความกว้างทรงพุ่ม ความยาวผล เส้นรอบวงผล น้ำหนักผลผลิตสด และองค์ประกอบทางเคมีของผลสับปะรด ขณะที่ กรรมวิธีที่ 2 ทำให้ประสิทธิภาพการดูดใช้ปุ๋ย ไนโตรเจน (45.61%) และประสิทธิภาพเชิง สรีระของสับปะรดสูงที่สุด โดยให้ผลผลิต 21.57 กก./กก. ไนโตรเจน ดังนั้น หากพิจารณาลักษณะ ต่างๆ ข้างต้นในภาพรวม การใส่ปุ๋ยแอมโมเนียม ซัลเฟตเป็นแหล่งไนโตรเจนให้กับสับปะรดจึงเป็น แนวทางที่แนะนำ