ไนโตรเจนและสังกะสีต่อการเจริญเติบโตและความเข้มข้นของธาตุอาหารในใบของส้มโอพันธุ์ขาวทองดี (Citrus maxima (Burm.) Merr.)

บทคัดย่อ

ส้มโอพันธุ์ขาวทองดีเป็นไม้ผลที่สำคัญของพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง   ปัญหาสำคัญประการหนึ่งในเรื่องความอุดมสมบูรณ์ของดินคือ  การขาดธาตุไนโตรเจนและสังกะสี  จึงศึกษาอิทธิพลของธาตุไนโตรเจนและสังกะสี    ต่อส้มโอพันธุ์ขาวทองดี   ที่ปลูกโดยกิ่งตอนในท่อซีเมนต์  โดยใช้ดินปลูกที่ขาดธาตุไนโตรเจนและสังกะสี  ที่เรือนทดลองของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  จ. นครศรีธรรมราช  ระหว่างเดือนพฤษภาคม  พ.ศ. 2551- ตุลาคม  พ.ศ. 2552  โดยว่างแผนการทดลองแบบ  CRB จำนวน  6 ซ้ำกรรมวิธีควบคุมประกอบด้วย 4 กรรมวิธีคือ  ไม่ใช้ธาตุอาหาร ใช้แคลเซียมไนเตรตใช้ซิงค์ซัลเฟต   และใช้แคลเซียมไนเตรต ร่วมกับซิงค์ซัลเฟต   เพื่อศึกษาลักษณะการเจริญเติบโตและความเข้มข้นของธาตุอาหารในใบของส้มโอพันธุ์ขาวทองดี  พบว่าในต้นที่ให้แคลเซียมไนเตรต และให้แคลเซียมไนเตรตร่วมกับซิงค์ซัลเฟตมีความเข้มข้นของคลอโรฟิลล์ทั้งหมดในใบ  43.36 และ 50.8  ไมโครโมล  ความเข้มข้นของธาตุไนโตรเจนในใบที่ 2.21  และ  2.10% ของน้ำหนักแห้ง  การผลิใบใหม่ที่  31.0 และ 30.5%ของทรงพุ่ม  พื้นที่ใบที่ 2,754 และ 2,743 ตร.ซม.  น้ำหนักแห้งของใบที่  194  และ 193  ก.  กิ่งและลำต้นที่ 310  และ 288  ก.  และรากที่ 153  และ 152  ก.  ตามลำดับ   ซึ่งสูงกว่าอย่างมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับต้นที่ไม่ให้ธาตุอาหาร   และให้ซิงค์ซัลเฟต   สำหรับความเข้มข้นของธาตุสังกะสีในใบของต้นที่ให้ซิงค์ซัลเฟตเท่ากับ  78.2 มก./กก.   สูงกว่ากรรมวิธีอื่นๆอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ