โรคผึ้งและการใช้ประโยชน์จากสารภูมิคุ้มกันของผึ้ง

ผู้แต่ง

  • ฑิติยา จิตติหรรษา ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม 73000
  • ฑิพาภรณ์ ทรัพย์สมบูรณ์ ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม 73000

DOI:

https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2009.7

คำสำคัญ:

ระบบภูมิคุ้มกันของผึ้ง, สารต้านจุลชีพประเภทเพปไทด์, สารปฏิชีวนะRemove สารปฏิชีวนะ, สิ่งมีชีวิตแปลงพันธุ์

บทคัดย่อ

ผึ้งก็เหมือนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่ต้องเผชิญกับจุลินทรีย์ก่อโรคหลายชนิด  ผึ้งจึงต้องสร้างภูมิคุ้มกันเพื่อต่อสู้กับโรค  องค์ความรู้เกี่ยวกับภูมิคุ้มกันในผึ้ง นอกจากจะถูกนำไปใช้ในการคัดเลือกผึ้งพันธุ์ที่ต้านทานต่อโรค ซึ่งมีส่วนช่วยให้อุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งพันธุ์ประสบความสำเร็จ  ปัจจุบันได้มีการนำองค์ความรู้ดังกล่าวมาประยุกต์ใช้ในงานอีกหลายด้าน   อาทิ   การถ่ายโอนยีที่ควบคุมการสร้างสารต้านจุลชีพหลายชนิดจากผึ้งไปสู่พืชเพื่อสร้างพืชแปลงพันธุ์ที่สามารถต้านโรคพืชบางชนิดยีนเป้าหมายดังกล่าวได้ถูกถ่ายโอนไปสู่ยีสต์เพื่อให้ยีสต์แปลงพันธุ์สร้างยาต้านจุลชีพชนิดใหม่ๆและยังได้ถูกถ่ายโอนไปสู่แมลงพาหะนำโรคบางชนิด  เช่น  ยุงที่เป็นพาหะของโรคมาลาเรีย   ไข้เลือดออก เป็นต้น   เพื่อให้แมลงพาหะสร้างสารภูมิคุ้มกันที่สามารถทำลาย   หรือลดความรุนแรงของเชื้อโรค  บทความนี้ได้กล่าวถึงโรคที่สำคัญในผึ้ง  ปัจจัยที่มีผลต่อระบบภูมิคุ้มกัน  ประเภทของระบบภูมิคุ้มกัน   สารต้านจุลชีพประเภทเพปไทด์โดยเน้นเรื่องการประยุกต์ใช้งานและแสดงความหลากหลายของยีนที่ควบคุมการสร้างสารต้านจุลชีพดังกล่าว 

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2009-03-31

รูปแบบการอ้างอิง

จิตติหรรษา ฑ., & ทรัพย์สมบูรณ์ ฑ. (2009). โรคผึ้งและการใช้ประโยชน์จากสารภูมิคุ้มกันของผึ้ง. วารสารวิชาการเกษตร, 27(1), 98. https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2009.7

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย