การศึกษาและเปรียบเทียบความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีนในตัวอย่างเลือดภาวะหลังเสียชีวิตที่ เก็บจากหัวใจ หลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ และหลอดเลือดบริเวณใต้ไหปลาร้า 12113ฃ

บทคัดย่อ

การเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อวิเคราะห์ความเข้มข้นของสารกลุ่มแอมเฟตามีน แนะนำให้เก็บจากหลอดเลือดส่วนปลาย ได้แก่ หลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ มากกว่าเก็บจากหัวใจ ในกรณีที่มีความจำกัดไม่สามารถเก็บจากบริเวณดังกล่าวได้ หลอดเลือดบริเวณใต้ไหปลาร้าเป็นทางเลือกที่น่าจะใช้ทดแทนได้การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีนในเลือดที่เก็บจากหัวใจ และหลอดเลือดบริเวณใต้ไหปลาร้า เปรียบเทียบกับความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีนในเลือดที่เก็บจากหลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ ทำการเก็บตัวอย่างเลือดของผู้เสียชีวิตจาก 3 บริเวณ คือหัวใจ หลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ และใต้ไหปลาร้า จำนวน 15 ราย ที่ให้ผลบวกกับชุดตรวจคัดกรองเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะ นำตัวอย่างเลือดมาวิเคราะห์ความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีน โดยเทคนิค GC/MS/MS วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Wilcoxon signed-rank test ผลการศึกษาพบว่าความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีนในเลือดจากบริเวณหัวใจมีค่าสูงกว่าหลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ และใต้ไหปลาร้าอย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่แตกต่างกันระหว่างบริเวณใต้ไหปลาร้าและขาหนีบ ผลการศึกษานี้ สนับสนุนการศึกษาที่ผ่านมาที่พบว่าความเข้มข้นของเมทแอมเฟตามีนในเลือดที่เจาะจากหัวใจมีค่าสูงกว่าในเลือดที่เจาะจากหลอดเลือดส่วนปลาย การศึกษานี้ให้ข้อมูลเบื้องต้น สำหรับการตรวจเมทแอมเฟตามีนในเลือดถ้าไม่สามารถเจาะเลือดจากหลอดเลือดดำบริเวณขาหนีบ อาจใช้หลอดเลือดบริเวณใต้ไหปลาร้าแทนได้