การศึกษาทักษะและประสิทธิผลของหุ่นนวัตกรรมทักษะการดูดเสมหะในทารก จากยางธรรมชาติ ในนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สงขลา

บทคัดย่อ

ความเป็นมาและวัตถุประสงค์  การฝึกปฏิบัติในห้องปฏิบัติการกับหุ่นจำลองมีความสำคัญต่อการพัฒนาทักษะทางการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล โดยเฉพาะการดูดเสมหะในทารก ซึ่งไม่สามารถไอเอาเสมหะออกได้เอง การดูดเสมหะช่วยลดภาวะอุดกั้นทางเดินหายใจและภาวะพร่องออกซิเจน ทำให้ทารกหายใจสะดวกขึ้น หุ่นฝึกการดูดเสมหะในทารกที่พัฒนาจากยางธรรมชาติถูกนำมาใช้เพื่อเสริมความมั่นใจ ความชำนาญ และความถูกต้องในการปฏิบัติ ส่งผลต่อความปลอดภัยของทารก วัตถุประสงค์มีดังนี้ 1) เปรียบเทียบทักษะการดูดเสมหะจากการใช้หุ่นนวัตกรรมกับเกณฑ์ร้อยละ 80 2) เปรียบเทียบประสิทธิผลของหุ่นกับเกณฑ์ค่าเฉลี่ยระดับดีขึ้นไป (> 3.50)

วิธีการวิจัย เป็นวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 2 จำนวน 45 คนโดยมีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย ด้วยวิธีจับฉลากไม่ใส่คืนที่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) หุ่นจำลองฝึกทักษะการดูดเสมหะในทารกจากยางธรรมชาติ 2) แบบสอบถามทักษะและประสิทธิผลของหุ่นนวัตกรรมทักษะการดูดเสมหะในทารกจากยางธรรมชาติ ได้ค่าความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามและวัตถุประสงค์ระหว่าง .67 – 1.00 ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .77 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมารตราฐาน และสถิติ One – sample t test

ผลการวิจัย พบว่า

1. คะแนนเฉลี่ยทักษะการดูดเสมหะในทารกหุ่นจากยางธรรมชาติ มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 90.06 (S.D. = 10.92) สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
2. 2. คะแนนเฉลี่ยประสิทธิผลหุ่นนวัตกรรมการดูดเสมหะในทารกหุ่นจากยางธรรมชาติ
   มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 69 (S.D. = 0.34) สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 3.50 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001

สรุปและข้อเสนอแนะ หุ่นนวัตกรรมทักษะการดูดเสมหะในทารกจากยางธรรมชาติ สามารถนำไปใช้ในด้านวิชาการ การเรียนการสอนวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่นทั้งในภาคทดลองและภาคปฏิบัติ ตลอดจนการให้ผู้เรียนสามารถฝึกปฏิบัติได้ด้วยตนเอง จนเกิดความมั่นใจก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติกับผู้ป่วยจริง ควรพัฒนาหุ่นทักษะดูดเสมหะในทารกจากยางธรรมชาติ โดยเพิ่มความสมบูรณ์ของโครงสร้างตามหลักกายวิภาค