การปรับปรุงพันธุ์เห็ดภูฏานลูกผสมสายพันธุ์ใหม่โดยวิธี Di-mon mating
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2017.7คำสำคัญ:
เห็ดภูฏาน, พันธุ์ลูกผสม, เส้นใยนิวเคลียสเดี่ยว, เส้นใยนิวเคลียสคู่, การผสมพันธุ์ ระหว่างเส้นใยนิวเคลียสคู่กับเส้นใยนิวเคลียสเดี่ยวบทคัดย่อ
การปรับปรุงพันธุ์เห็ดภูฏานด้วยวิธีการผสมพันธุ์ระหว่างเส้นใยนิวเคลียสคู่ของเห็ดภูฏานหมายเลข 3 (P3) กับเส้นใยนิวเคลียสเดี่ยวของเห็ดภฏูาน จำนวน 8 สายพันธุ์ ได้แก่ A 15 - A 22 ด้วยวิธีDi-mon mating พบว่า มี 18 คู่ผสมที่เข้าคู่กันได้ เมื่อนำไปเพาะทดสอบในถุงอาหารเพาะขี้เลื่อย 800 ก. ณ โรงเพาะเห็ด กรุงเทพฯ ในช่วงที่ 1 เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557– กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ทุกคู่ผสมให้ผลผลิตได้ดี แต่เพาะในช่วงที่ 2 เดือนมีนาคม – มิถุนายน พ.ศ. 2558 มีลูกผสมเพียง 8 สายพันธุ์ที่ให้ผลผลิต และในช่วงเดือนกรกฎาคม –ตุลาคม พ.ศ. 2558 มีลูกผสม 15 สายพันธุ์ที่ให้ผลผลิต และพบว่า เห็ดภูฏานลูกผสม 3 สายพันธุ์ ได้แก่ P3xSE5 P3xSA6 และ P3xSB24 ให้ผลผลิตสูงกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ จึงคัดเลือกนำไปเพาะทดสอบในพื้นที่ของศูนย์ศึกษา และศูนย์เครือข่ายโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ 3 แห่ง โดยมีเห็ดภูฏานหมายเลข 3 เป็นสายพันธุ์เปรียบเทียบ พบว่า เห็ดภูฏานลูกผสม P3xSB24 เหมาะสมในการนำไปเพาะ ณ ศูนย์พัฒนาการเกษตรภูสิงห์อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จ. ศรีสะเกษ ให้ผลผลิต 216.82 ก./ถุง ในขณะที่เห็ดภูฏานลูกผสมทั้ง 3 สายพันธุ์เหมาะสมในพื้นที่ศูนย์บริการการพัฒนาปลวกแดงตามพระราชดำริ จ.ระยอง โดยให้ผลผลิตสูงกว่าเห็ดภูฏาน หมายเลข 3 ทั้ง 2 ช่วงเวลาที่เพาะทดสอบ เมื่อเพาะที่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จ.จันทบุรี พบว่าลูกผสม P3xSE5 ให้ผลผลิตสูงเมื่อเพาะในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 - มีนาคม พ.ศ. 2559 โดยให้ผลผลิตเท่ากับ 171.43 ก./ถุง
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2018 วารสารวิชาการเกษตร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร