การกระจายตัวของประชากรชั่วรุ่นที่ 2 อัตราพันธุกรรม และสหสัมพันธ์ ของลักษณะการเกษตรและปริมาณน้ำมันของงา

ผู้แต่ง

  • อิทธิพล ขึมภูเขียว สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
  • อยุธย์ คงปั้น สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
  • เอกรินทร์ สารีพัว สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์
  • ปริญดา แข็งขัน สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

DOI:

https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2019.20

คำสำคัญ:

การคัดเลือก ผลผลิต คุณค่าทางโภชนาการ สหสัมพันธ์

บทคัดย่อ

การปรับปรุงพันธุ์งาเพื่อเพิ่มปริมาณน้ำมัน และมีลักษณะการเกษตรที่ดี มีความสำคัญต่อการเกษตรของประเทศไทย การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกระจายตัวของประชากรชั่วรุ่นที่ 2 อัตราพันธุกรรม และสหสัมพันธ์ของลักษณะการเกษตรและปริมาณน้ำมันในงาลูกผสมชั่วรุ่นที่ 2 ของคู่ผสม มข 1 x C-plus 2 และมหาสารคาม 60 x พื้นเมืองกาญจนบุรีดำเนินการวิจัย ณ คณะเทคโนโลยีการเกษตรมหาวิทยาลัยกาฬสินธ์ุทำการเก็บข้อมลูของต้น งา ที่ถูกคัดเลือก และวิเคราะห์ปริมาณน้ำมัน ผลการทดลอง พบว่า งาลูกผสมชั่ว รุ่นที่ 2 ของทั้ง 2 คู่ผสม มีการกระจายตัวของลักษณะการเกษตรและปริมาณน้ำมันแบบต่อเนื่อง โดยอิทธิพลทางพันธุกรรมพ่อแม่ที่ใช้ มีผลต่อการกระจายตัวของลักษณะปริมาณน้ำมันในประชากรชั่วรุ่นที่ 2 และประชากรชั่วรุ่นที่ 2 ที่ได้จากพ่อแม่พันธุ์ที่มีปริมาณน้ำมันสูง มีแนวโน้มให้จำนวนต้นที่มีปริมาณน้ำมันสงู มากกว่าพ่อแม่พันธุ์ที่มีปริมาณน้ำมันต่ำการคัดเลือกโดยพิจารณาลักษณะการเกษตรร่วมกับปริมาณน้ำมันเพื่อนำไปปลูกคัดเลือกในชั่วรุ่นที่ 3 ได้จำนวน 25 (มข 1 x C-plus 2) และ 27 สายพันธ์ุ (มหาสารคาม 60 x พื้นเมืองกาญจนบุรี) พบว่า ลักษณะองค์ประกอบผลผลิตและผลผลิตของงามีอัตราพันธุกรรมแบบกว้างในระดับต่ำ ขณะที่ปริมาณน้ำมันมีอัตราพันธุกรรมแบบกว้างอยู่ในระดับปานกลางถึงค่อนข้างสูง จำนวนกิ่งต่อต้นความยาวฝัก และผลผลิตต่อต้นมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับปริมาณน้ำมันของงาในประชากรชั่วรุ่นที่ 2 ของคู่ผสม มข 1 x C-plus 2 ในขณะที่ประชากรของคู่ผสม มหาสารคาม 60 x พื้นเมืองกาญจนบุรีไม่แสดงลักษณะการเกษตรที่มีสหสัมพันธ์กับปริมาณน้ำมันในเมล็ดงา

เอกสารอ้างอิง

กฤษฎา สัมพันธารักษ์. 2551. ปรับปรุงพันธุ์พืช พื้นฐาน วิธีการ และแนวคิด. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์. 465 หน้า.
เกียรติศักดิ์ ฟั่นเพ็ง. 2553. การทดสอบสมรรถนะของสายพันธุ์และลักษณะที่เกี่ยวข้องกับศักยภาพการให้ผลผลิต และเปอร์เซ็นต์น้ำมันของทานตะวัน. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
จักรกฤษณ์ ศรไชย และอริยาภรณ์ พงษ์รัตน์. 2558. ความแปรปรวนทางพันธุกรรมและอัตราพันธุกรรมในลักษณะผลผลิตและองค์ประกอบผลผลิตของงา (Sesamum indicum L.). วารสารการเกษตรราชภัฎ. 14: 56-61.
ลักขณา ร่มเย็น ประภาพร แพงดา อรอนงค์ วรรณวงษ์ บุญเหลือ ศรีมุงคุณ ศิริรัตน์ กริชจนรัช และพรพรรณ
สุทธิแย้ม. 2559. สถานการณ์การผลิตงาของประเทศไทย. วารสาร มทร.อีสาน (ฉบับพิเศษ). 9: 85-93.
อิทธิพล ขึมภูเขียว ปริญดา แข็งขัน เอกรินทร์ สารีพัว และอรวรรณ รักสงฆ์. 2560. อัตราพันธุกรรมและสหสัมพันธ์ของลักษณะทางการเกษตรและผลผลิตของงา (Sesamum indicum L.). วารสารพืชศาสตร์สงขลานครินทร์. 4: 1-9.
อิทธิพล ขึมภูเขียว ปริญดา แข็งขัน เอกรินทร์ สารีพัว และอรวรรณ รักสงฆ์. 2561. สมรรถนะการรวมตัวของผลผลิตและองค์ประกอบผลผลิตในงาลูกผสม. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร. 35: 1-10.
Anilakumar, K.R., A. Pal, F. Khanum and A.S. Bawa. 2010. Nutritional, Medicinal and Industrial Uses of Sesame (Sesamum indicum L.) Seeds - An Overview. ACS. 75: 159-168.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. 2019. Statistics. Available from: http://www.fao.org/faostat/en/#home [access 6 February 2019].
Kesmala, T., S. Jogloy, S. Wongkaew, C. Akkasaeng, N. Vorasoot and A. Patanothai. 2004. Heritability and phenotypic correlation of resistance to Peanut bud necrosis virus (PBNV) and agronomic traits in peanut. Songklanakarin J. Sci. Technol. 26: 129–138.
Onginjo, E.O. and P.O. Ayiecho. 2009. Genotypic variability in sesame mutant lines in Kenya. African Crop Science Journal. 17: 101-107.
Penalvo, J.L., S.M. Heinonen, A.M. Aura and H. Adlercreutz. 2005. Dietary sesamin is converted to enterolactone in humans. J. Nutr. 135: 1056-1062.
Sumathi, P., V. Muralidharan and N. Manivannan. 2007. Trait association and path coefficient analysis for yield and yield attributing traits in sesame (Sesamum indicum L). Madras. Agric. J. 94: 174-178.
Yamashita, K., Y. lizuka, T. Imai and M. Namiki. 1995. Sesame seed and its lignans produce marked enhancement of vitamin E activity in rats fed a low α –tocopherol diet. Lipids 30: 1019-1028.
Yingzhong, Z., and W. Yishou. 2002. Genotypic correlations and path coefficient analysis in sesame. Sesame and SafflowerNews. 17: 10-12.
Yol, E., E. Karaman, S. Furat, and B. Uzun. 2010. Assessment of selection criteria in sesame by using correlation coefficients path and factor analyses. AJCS. 4: 598-602.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

ขึมภูเขียว อ., คงปั้น อ., สารีพัว เ., & แข็งขัน ป. (2019). การกระจายตัวของประชากรชั่วรุ่นที่ 2 อัตราพันธุกรรม และสหสัมพันธ์ ของลักษณะการเกษตรและปริมาณน้ำมันของงา. วารสารวิชาการเกษตร, 37(3), 238–249. https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2019.20

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย