ทุเรียนพื้นเมืองพันธุ์ต่าง ๆ สำหรับใช้เป็นต้นตอทนทานต่อโรครากเน่า
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2005.6คำสำคัญ:
ทุเรียนพื้นเมือง, Phytopthora palmivora (Butl.) Butler, เน่าเปื่อย, เรซิซิแทนการฉีดวัคซีน, ต้นตอที่อดทนบทคัดย่อ
ศึกษาปฏิกิริยาของทุเรียนพันธุ์พื้นเมืองจากภาคตะวันออก และภาคใต้ของประเทศไทยที่ได้จากการเก็บเมล็ดหรือยอด แล้วนำไปเสียบกับต้นตอเบญจพรรณไว้จำนวน 77 พันธุ์ เพื่อหาต้นตอที่มีอาจมีความต้นทาน หรือทนทานต่อโรครากเน่าที่มีสาเหตุจากเชื้อรา Phytopthora palmivora (Butl.) Butler ที่ศูนย์วิจัยพืชสวนจันทบุรี ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 ถึงกันยายน พ.ศ. 2544 ในเบื้องต้นใช้วิธี detached leaf inoculation วัดขนาดของแผล 5-7 วันหลังปลูกเชื้อ ใช้ทุเรียนพันธุ์หนอนทอง เป็นพันธุ์ susceptible check และทุเรียนป่าพันธุ์ชาเรียนเป็น resistant check หลังจากตรวจสอบความต้านทานจำนวน 28 พันธุ์ ไม่สามารถจำแนกระดับความต้านทานต่อโรคได้ เนื่องจากแผลมีขนาดใกล้เคียงกันมาก ส่วนพันธุ์ชาเรียนมีความต้านทานต่อโรคสูงสุดเนื่องจากไม่เป็นโรคเลย จึงใช้วิธีปลูกเชื้อที่ต้นกล้าอายุประมาณ 1 ปี ด้วยวิธี under-bark inoculation มีพันธุ์หมอนทองเป็นพันธุ์เปรียบเทียบ พบว่ามี 1พันธุ์ที่มีความต้านทานต่อโรคคือไม่เป็นโรคเลย คือพันธุ์ทองแดง ส่วนอีก 16 พันธุ์มีความทนทานต่อโรคในระดับที่น่าพอใจ การใช้ทุเรียนพื้นเมืองที่มีความต้านทานและทนทานต่อโรคเป็นต้นตอสำหรับทุเรียนพันธุ์ดีที่อ่อนแอต่อโรคน่าจะเป็นการแก้ปัญหาโรครากเน่าของทุเรียนได้ในระยะยาว
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร