ศึกษาวิธีการบังคับให้เกิดเนื้อไม้กฤษณา

บทคัดย่อ

ศึกษาวิธีการบังคับให้เกิดเนื้อไม้กฤษณา โดยการกระทำให้เกิดบาดแผลด้วยขบวนการทางกลวิธีต่างๆ กับต้นกฤษณา (Aquilaria crassna Pierre ex H. Lec.) อายุ 4 ปี ณ สถานีทดลองเกษตรที่สูงภูเรือ อ. ภูเรือ จ. เลย (950 m asl, 17๐17’N 101๐24’E) ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2544 ถึงเดือนกุมาพันธ์ 2545 โดยทำการบันทึกลักษณะการเปลี่ยนแปลงบริเวณบาดแผล พบว่าทุกวิธีการจะเพิ่มปรากฏให้เห็นเป็นสีน้ำตาลอ่อนภายในเวลา 1 เดือน แต่ยังไม่ให้กลิ่นหอมเมื่อถูกเผา เมื่อบาดแผลอายุประมาณ 3 เดือน มีการสะสมกฤษณารอบบาดแผลมากขึ้นและเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มเมื่อบาดแผลอายุ 8-10 เดือน จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลลดำหรือเกือบดำ นำมาเผาจะมีกลิ่นหอมทำการเก็บตัวอย่างเพื่อเปรียบเทียบแต่ละวิธีการ ภายหลังการทำให้เกิดบาดแผลเป็นเวลา 10 เดือนพบว่าการเจาะรูด้วยสว่านการตอกด้วยสิ่วหน้ากว้างและหน้าแคบ การฟันด้วยขวาน จะเกิดแถบเนื้อไม้หอมกฤษณาสีน้ำตาลเข้มถึงน้ำตาลดำ ห่างจากบาดแผล 5-10 มม. ขณะที่การตอกด้วยตะปูคาต้นทั้งทะลุและไม่ทะลุต้นเกิดแถบสีดำปนน้ำตาลเข้มถึงดำสนิทอันเกิดจากการปฏิกิริยาระหว่างสนิมเหล็กกับเนื้อไม้ ส่วนการทุบด้วยค้อนพบว่า แทบไม่เกิดเนื้อไม้หอมกฤษณาเลย สำหรับความกว้างของแถบเนื้อไม้หอมกฤษณา พบว่าเจาะด้วยสว่านขนาดหัวเจาะ 1.27 ซม. และการตอกด้วยสิ่วหน้ากว้างให้ความกว้างของแถบกว้างที่สุดเท่ากับ 0.725 และ 0.722 มม. รองลงมาคือการตอกด้วยสิ่วหน้าแคบและเจาะด้วยสว่านขนาดหัวเจาะ 1.11 ซม. เท่ากับ 0.706 และ 0.700 มม. ตามลำดับ ขณะที่การตอกคาด้วยตะปูขนาด 2.54 ซม. การทุบด้วยค้อนให้แถบแคบที่สุดเพียง 0.519 และ 0.500 มม. ตามลำดับ (p≤0.05) ดังนั้นสามารถบังคับให้เกิดเนื้อไม้หอมกฤษณาจากการกระทำให้เกิดบาดแผลโดยขบวนการทางกลวิธีได้