การศึกษาผลของโบรอนต่อผลผลิตและคุณภาพของอ้อย 1. การทดลองใช้ถังซีเมนต์

บทคัดย่อ

อิทธิพลของโบรอน (Boron) ต่อผลผลิตและคุณภาพของอ้อย ทดลองในถังซีเมนต์ บริเวณเรือนทดลองของโรงงานน้ำตาลทรายตะวันออก จังหวัดสระแก้ว ดำเนินการทดลองในปี 2541-2543 (อ้อยปลูกและอ้อยตอปี 1) กับอ้อยพันธุ์ K 84-200 ในดินทรายที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ pH = 5.4 อินทรียวัตถุ = 0.8% ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ = 7 มก./กก. ดินโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยน = 35 มก./กก. ดิน และโบรอน = 0.1 มก./กก. ดิน วางแผนการทดลองแบบ RCB 4 ซ้ำ ประกอบด้วยบอริกแอซิด 5 อัตรา คือ 0, 2.3, 4.6 , 9.2 และ 18.4 กรัม/ถังซีเมนต์ ทุกตำรับการทดลองอ้อยได้รับ N, P และ K = 90, 45 และ 90 กรัม/ถังซีเมนต์
ผลการทดลองพบว่าอ้อยมีการตอบสนองต่อโบรอน โดยวัดความเข้มข้นของโบรอนในใบอันดับที่ 3 (นับจากเขี้ยวใบแรก (TVD) ที่มองเห็นด้วยตามาจนถึงเขี้ยวใบที่ 3) มีค่าสูงขึ้นตามอัตราโบรอนที่ใส่ที่ระดับ 0 กรัม ความเข้มข้นของโบรอนใยใบเท่ากับ 10.24 มก./กก.นน.แห้ง และจะมีค่าเท่ากับ 113.78, 217.83, 363.42 และ 428.45 มก./กก. นน. แห้ง เมื่อได้รับโบรอนอัตรา 2.3 , 4.6 , 9.2 และ 18.4 กรัม/ถังซีเมนต์ตามลำดับ โบรอนที่ใส่ไม่มีผลต่อความเข้มข้นของ %N,% P และ % K ในใบที่ 3 นับจาก TVD ยกเว้นที่ได้รับโบรอนอัตรา 18.4 กรัม ซึ่งให้ค่า N , P และ K ในใบสูงทั้งนี้เนื่องจากพืชมีผลกระทบจากความเป็นพิษของโบรอน โบรอนที่ใส่ไม่มีผลต่อน้ำหนักต่อลำและการเจริญเติบโตของอ้อย (เส้นผ่าศูนย์กลางของลำอ้อยและความสูงของอ้อยและความยาวราก) แต่โบรอนมีผลต่อการเพิ่มเปอร์เซ็นต์ความหวานโดยเฉพาะของอ้อยปลูก เมื่อได้รับโบรอนอัตรา 4.6 กรัม/ถังซีเมนต์ อ้อยให้ความหวานสูงสุด คือ 1.2 % เมื่อเปรียบเทียบกับอ้อยที่ไม่ได้รับโบรอนให้ความหวานเฉลี่ยเท่ากับ 9.7 % สาเหตุที่คุณภาพความหวานเพิ่มขึ้นอาจเป็นเพราะโบรอนมีบทบาทต่อการเคลื่อนย้ายน้ำตาลจากใยสู่ลำอ้อย ความสัมพันธ์ระหว่างเปอร์เซ็นต์ความหวานกับความเข้มข้นของโบรอนในอันอับที่ 3 มีค่า R2 = 0.0031 แสดงให้เห็นถึงใบอันดับที่ 3 นี้ไม่เหมาะเป็นตัวแทนเพื่อใช้ในการวินิจฉัยคุณภาพความหวานได้