การตอบสนองของถั่วเหลืองที่มีอายุแตกต่างกันต่อระยะเวลาการหยุดให้น้ำ

บทคัดย่อ

การกำหนดระยะเวลาหยุดให้น้ำในช่วงการเจริญเติบโตที่เหมาะสม สามารถที่จะลดค่าใช้จ่ายด้านการให้น้ำในการผลิตถั่วเหลือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูแล้ง ได้ดำเนินการทดลองเพื่อตรวจสอบ การตอบสนองของถั่วเหลืองที่มีอายุแตกต่างกัน (สจ. สุโขทัย 2 แบะนครสวรรค์ 1) ต่อระยะเวลาการหยุดให้น้ำในช่วงการเติบโตต่าง ๆ 4 ระยะ บนดินชนิด silty clay loam ที่ศูนย์วิจัยพืชไร่ชัยนาท ระหว่างธันวาคม 2538-มีนาคม 2539 และทำการทดลองซ้ำบนพื้นที่เดียวกันระหว่าง มกราคม-เมษายน 2540 พบว่า ตลอดฤดูปลูก มีการให้น้ำ 3-6 ครั้ง รวมเป็นปริมาณน้ำที่ให้ 98-252 มม. สำหรับการทดลองปี 2538-39 และ 2-7 ครั้ง สำหรับการทดลองปี 2540 รวมเป็นปริมาณน้ำที่ให้ ระหว่าง 87-294 มม. ความแตกต่างดังกล่าวขึ้นอยู่กับพันธุ์ ตอบสนองต่อระยะเวลาการหยุดให้น้ำถั่วเหลืองทั้ง 3 พันธุ์ ตอบสนองต่อระยะเวลาการหยุดให้น้ำเป็นไปในแนวเดียวกัน leaf area index, leaf area duration และ crop growth rate ลดลงเมื่อหยุดให้น้ำที่ระยะ R1 และ R3 การหยุดให้น้ำที่ระยะ R6 ให้ผลผลิตเฉลี่ย 315 และ 202 กก./ไร่ สำหรับการทดลองปี 2538/39 และ 2540 ตามลำดับ ซึ่งค่าดังกล่าวไม่แตกต่างทางสถิติกับการให้น้ำเต็มที่ (Full irrigation, FI) ที่ให้ผลผลิตเฉลี่ย 322 แฃะ 211 กก./ไร่ ในขณะที่การหยุดให้น้ำที่ระยะ R3 และ R1 ให้ผลผลิตต่ำกว่า FI โดยเฉลี่ย 28 และ 35% ตามลำดับ สำหรับการทดลองปี 2538/39 และ 35% สำหรับการทดลองปี 2540 การทดลองของผลผลิตของการหยุดให้น้ำที่ระยะ R3 และ R1 มีสาเหตุมาจากจำนวนฝักต่อต้น และขนาดเมล็ด ลดลง ในขณะที่จำนวนเมล็ดต่อฝัก ไม่เปลี่ยนแปลง การทดลองปี 2538/39 พบว่า ถั่วเหลืองทั้ง 3 พันธุ์ ให้ผลผลิต (265-275 กก./ไร่) ไม่แตกต่างกันทางสถิติ ขณะที่การทดลองปี 2540 แสดงให้เห็นว่า พันธุ์ สจ. 5 ให้ผลผลิตสูงสุด ตามด้วย สุโขทัย 2 และ นครสวรรค์ 1 ตามลำดับ ผลการทดลองทั้งสองฤดูชี้ให้เห็นว่าองค์ประกอบผลผลิตของถั่วเหลืองทั้ง 3 พันธุ์มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยพันธุ์นครสวรรค์ 1 มีขนาดเมล็ดใหญ่สุด ในขณะที่ พันธุ์สุโขทัย 2 และ สจ. 5 มีจำนวน เมล็ดต่อฝัก และฝักต่อต้น สูงสุด ตามลำดับ