ผลทางอัลลิโลพาธีของหญ้าขนต่อการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลิสงพันธุ์ไทนาน 9
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2020.14คำสำคัญ:
หญ้าขน, สารอัลลิโลพาธี, การงอก, การเจริญเติบโต, ถั่วลิสงพันธ์ุุไทนาน 9บทคัดย่อ
ผลทางอัลลิโลพาธีของหญ้าขนต่อการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลิสงพันธุ์ไทนาน 9 ทำการทดลองระหว่างพฤษภาคม 2561 - กันยายน 2562การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบผลของตัวทำละลาย เฮกเซน ไดคลอโรมีเทน เมทานอล และน้ำกลั่น ต่อผลผลิตของสารสกัดหยาบหญ้าขนจากส่วนลำต้นเหนือดินและส่วนราก ผลการทดลองพบว่า เมทานอลให้ผลผลิตสารสกัดหยาบสูงที่สุดเท่ากับ 8.78 และ 6.65 % จากส่วนเหนือดินและส่วนราก และการทดสอบผลของสารสกัดหยาบหญ้าขนจากตัวทำละลายทั้ง 4 ชนิด จากส่วนเหนือดินและราก ที่ระดับความเข้มข้นของสารสกัด 0, 5, 10 และ 15 มก./มล. ต่อการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลิสง โดยวางแผนการทดลองแบบ 4x2x4 แฟคทอเรียล ในแผนการทดลองแบบสุ่มตลอดจำนวน 4 ซ้ำผลการศึกษาพบว่าสารสกัดด้วยเมทานอลมีผลยับยั้งการงอกและการเจริญเติบโตสูงที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับสารสกัดด้วยเฮกเซน ไดคลอโรมีเทน และน้ำกลั่น มีการงอกเท่ากับ 38.75, 40.37, 50.62 และ51.00% ตามลำดับ สารสกัดจากส่วนรากมีผลยับยั้งการงอกและการเจริญเติบโตมากกว่าสารสกัดจากส่วนลำต้นเหนือดินอย่างมีนัยสำคัญทางสถิตินอกจากนี้ พบว่า สารสกัดทุกระดับความเข้มข้นมีผลยับยั้งการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลิสงเพื่อเปรียบเทียบกับการเพาะด้วยน้ำกลั่น และที่ความเข้มข้น 15 มก./มล. สารสกัดหญ้าขนยับยั้งการงอกความยาวยอด ความยาวราก และน้ำหนักแห้งได้47.96, 51.98, 50.27 และ 3.02% ตามลำดับโดยสารสกัดด้วยเมทานอลจากส่วนรากจะมีผลในการยับยั้งสูงที่สุด เท่ากับ 77.50, 81.31, 79.95 และ 5.03% ตามลำดับ แสดงให้เห็นว่าหญ้าขนมีสารอัลลิโลพาธีซึ่งมีผลยับยั้งการงอกและการเจริญเติบโตของถั่วลิสงพันธุ์ไทนาน 9 และในการสกัดหญ้าขนควรจะใช้เมทานอลเป็นตัวทำลายเพราะจะให้ผลผลิตสารสกัดสูง และมีประสิทธิภาพในการยับยั้งที่รุนแรง
เอกสารอ้างอิง
พิสมัย ฤทธิทิศ. 2527. ผลการแก่งแย่งและแอลลิโลพาธีของวัชพืชบางชนิดที่มีต่อถั่วเขียว.วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
สุญญตา เมฆสวัสดิ์. 2551. การจัดการวัชพืชโดยใช้กิจกรรมทางอัลลิโลพาธีของหญ้าโขย่ง. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
อินทิรา ขูดแก้ว. 2559. ผลทาง allelopathy ของวัชพืชบางชนิดต่อการงอกและการเติบโตของผักกาดหอม (Lactuca sativa L.). แก่นเกษตร. 44 (1) (พิเศษ) : 771-776.
อินทิรา ขูดแก้ว, กนกรัตน์ บุญรักษา และปรียานุช สำลี. 2559. ผลของสารสกัดหยาบจากไมยราบและหญ้าขนต่อการงอกและการเติบโตของต้อยติ่ง. แก่นเกษตร . 44 (1) (พิเศษ) : 777-782.
อัญชลี จาละ และ อมรทิพย์ วงค์สารสิน. 2556. ผลของสารอัลลีโลพาทีจากต้อยติ่งที่มีต่อการงอกของเมล็ดไมยราบผักเสี้ยนผีและผักโขมหิน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 21.(6) (ฉบับพิเศษ): 558-564.
อุไร เพ่งพิศ. 2539. ผลของสารอัลลิโลพาธิกของวัชพืชบางชนิดที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตถั่วเหลืองพันธุ์ สจ.4. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Chou, C.H. and C.C. Young. 1975. Phytotoxic substances in twelve subtropical grasses. J. Chem. Ecol. 1: 183-193.
Chung, I.M., J.K. Ahn and S.J. Yun. 2001. Assessment of allelopathic potential of barnyardgrass (Echinochloa crus-galli) on rice (Oryza sativa L.) cultivars. Crop Protection 20: 921-928.
Chung, I.M , K.M. Kim, J.K. Ahn, S.B.Lee, S.H.Kim and S.J.Hahn. 2003. Comparison of allelopathic potential of rice leaves, straw and hull extracts on barnyardgrass. Agronomy Journal. 95: 1063-1070.
Coolbear, P., A. Francis and D. Grierson. 1984. The effect of low temperature pre-sowing treatment under the germination performance and membrane integrity of artificially aged tomato seeds. J. Exp. Bot. 35: 1609-1617.
Einhellig, F.A. 1987. Interactions among allelochemicals and other stress factors of the plant environment, pp. 343 - 357. In G.R. Waller, ed. Allelochemicals: Role in Agriculture and Forestry. ACS Symp. Ser. 330, Amer. Chem. Soc., Washington, D.C.
ISTA. 1996. International Rules for Seed Testing: Rule 1996. International Seed Testing Association. Zurich, Switzerland
Macias F.A., N. Chinchilla, R.M. Varela and J.M. Molinillo. 2006. Bioactive steroids from (Oryza sativa L.). Steroids. 71: 603-608.
Muenscher, W.C. 1955. Weeds. 2nd ed. The Macmillan Company, New York.
Putnam, A.R. and C.S. Tang. 1986. The Science of Allelopathy. Reproduction and Ecophysiology. 1: 322-348.
Rice, E.L.1974. Allelopathy. Academic Press, New York.
Rice, E.L.1979. Allelopathy - An update. The Botanical Review. 45: 15-109.
Rice, E.L. 1984. Allelopathy. Academic Press, Inc., Orlando. Journal. 93: 16-20.
Singh, C.M., D.R. Batish and R.K. Kohli. 2002. Allelopathic effect of two volatile monoterpenes aginst bill goat weed (Ageratum conyzoides L.). Crop Protection 21: 347-350.
Waller, G.R. 1983. Frontiers of allelochemi cals research, pp. 1-25. In C.H. Chou and G.R. Waller, eds. Allelochemicals and Pheromones. Academia Sinica Monograph Ser. No.5, Acad. Sinica, Taipei, ROC.
Zimdahl, R.L. 1999. Fundamentals of weed Science. Academic Press, California
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารวิชาการเกษตร
