ผลของสารสกัดหยาบจากพืชและสารปฏิชีวนะบางชนิดต่อการเจริญของเส้นใยรา Ascosphaera apis สาเหตุของโรคชอล์คบลูดในผึ้งพันธุ์

บทคัดย่อ

การศึกษาผลของสารสกัดหยาบจากผงแห้งป่นละเอียดจากส่วนใบอ่อนของ พลู ประดู่ ตะแบก ถั่วลิสง มะขาม โสน กระถิน อัญชัน กกธูป เหงือกปลาหมอ สาบเสือ ทองพันชั่ง และรากของว่านกีบแรดด้วยเทธิลแอลกอฮอล์ 95% ต่อการเจริญของเส้นใยของเชื้อรา Ascosphaera apis สาเหตุของโรคชอล์คบรูดในผึ้งพันธุ์ พบว่าสารสกัดหยาบที่ความเข้มข้น 1, 3, 5 และ 7 ไมโครกรัมต่อกระดาษกรองทรงกลมเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.6 เซนติเมตร มีผลชะลอการเจริญของเส้นใยมากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่างจากชุดควบคุม (p < 0.01) โดยทั่วไป สารสกัดหยาบที่ความเข้มข้นสูงจะสามารถชะลอการเจริญของเส้นใยได้ดีกว่าสารสกัดหยาบที่ความเข้มข้นต่ำ สารสกัดหยาบที่ความควบคุม (p < 0.01) โดยทั่วไป สารสกัดหยาบที่ความเข้มข้นสูงจะสามารถชะลอการเจริญของเส้นใยได้ดีกว่าสารสกัดหยาบที่ความเข้มข้นต่ำ สารสกัดหยาบที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการชะลอการเจริญของเส้นใย คือ พลู รองลงมาคือ ทองพันชั่ง สาบเสือ เหงือกปลาหมอ กกธูป ประดู่ และกีบแรด ตามลำดับ สารสกัดหยาบจากพลูและทองพันชั่งมีระยะเวลาในการชะลอการเจริญของเส้นใยราได้นาน 10 วัน รองลงมาคือ สาบเสือ และพวกที่มีผลนาน 7 วัน ได้แก่ ตะแบก โสน ประดู่ กระถิน และเหงือกปลาหมอ สำหรับผลของสารปฏิชีวนะพบว่า Amphotericin B. Griseofulvin และ Mcycophenolic acid มีผลชะลอการเจริญของเส้นใยราได้แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจากชุดควบคุม (p < 0.01) สารปฏิชีวนะที่มีความเข้มข้นสูงสามารถชะลอการเจริญของเส้นใยราได้ดีและนานกว่าสารที่มีความเข้มข้นต่ำ