ระบบการแข่งขันของรากหวายกำพวนและหวายงวยที่ปลูกเป็นพืชร่วมกับยางพารา

บทคัดย่อ

เพื่อพัฒนาหวายมาปลูกเป็นพืชร่วมในสวนยางพารา จึงได้ทำการทดลองในภาคใต้ของประเทศไทย ในปี 2532 โดยปลูกหวายกำพวนและหวายงวนในสวนยางอ่อนอายุ 3 ปี พันธุ์ KRS 156 ที่มีระยะปลูก 3x7 เมตร เมื่อหวายมีอายุ 6 ปี ได้ทำการศึกษาการกระจายของรากหาอาหารของหวายทั้ง 2 ชนิดกับยางพาราโดยใช้วิธีเจาะดินที่ระดับความลึก 0-15, 15-30 และ 30-45 ซม. จากผิวดินโดยเจาะดินจากโคนต้นหวายเข้าหาแถวยางพาราทั้ง 2 ด้านที่ระยะ 0.5, 1.0, 1.5 , 2.0 และ 2.5 เมตร ผลจากการประเมินการกระจายของรากหาอาหารของหวายทั้ง 2 ชนิด และยางพารา พบว่ามีรากหาอาหารอยู่ที่ผิวดิน (0-15 ซม.) มากที่สุดและลดน้อยลงไปตามระดับความลึกจากผิวดิน หวายกำพวนมีการกระจายและความหนาแน่นของรากหาอาหารมากกว่าหวายงวย เมื่อเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของความหนาแน่นรากระหว่างหวายกับยางพารา พบว่าหวายกำพวนมีความสัมพันธ์ของความหนาแน่นรากสูงตลอดแนวหน้าตัดดินที่ศึกษา ส่วนหวายงวยมีความสัมพันธ์ของความหนาแน่นรากสูงจากโคนต้นห่างออกไปเพียง 1.5 เมตรเท่านั้น ดังนั้นจึงให้ข้อแนะนำว่าหวายกำพวนมีประสิทธิภาพในการแข่งขันของรากสูงกว่าหวายงวย ซึ่งส่งผลให้หวายกำพวนมีการแข่งขันสูงต่อยางพาราด้วย