การตอบสนองของพันธุ์ถั่วเขียวต่อการให้น้ำต่างระดับ : ผลผลิตและองค์ประกอบผลผลิต
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.3คำสำคัญ:
พันธุ์ถั่วเขียว, การให้น้ำแบบสปริงเกอร์, องค์ประกอบของผลผลิตบทคัดย่อ
ถั่วเขียว (Vigna radiata (L.) Wilczek) สามารถปลูกตามหลังข้าวซึ่งเป็นพืชหลักได้อย่างเหมาะสม แต่ผลผลิตที่ได้ค่อนข้างต่ำ เนื่องจากเกิดสภาวะแห้งแล้งในช่วงของการเจริญเติบโตและการสร้างผลผลิต ทำให้การพัฒนาและการสร้างองค์ประกอบผลผลิตไม่มีประสิทธิภาพ จึงได้ศึกษาผลกระทบของการให้น้ำต่างระดับที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและการพัฒนาของถั่วเขียว 4 พันธุ์ คือ ชัยนาท 60 กำแพงแสน 2 อู่ทอง 1 และพันธุ์พื้นเมือง (อายุเก็บเกี่ยวไม่เท่ากัน) ดำเนินการที่ศูนย์วิจัยพืชไร่เชียงใหม่ ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2533 และ 2534 ผลการทดลองพบว่าผลผลิตของถั่วเขียวพันธุ์พื้นเมือง พันธุ์ชัยนาท 60 พันธุ์กำแพงแสน 2 และพันธุ์อู่ทอง 1 ลดลงเฉลี่ย 57, 54, 53 และ 51% ตามลำดับ พันธุ์กำแพง 2 ตอบสนองสูงสุดต่อปริมาณน้ำที่ได้รับเท่ากับ 0.81 และ 0.90 กก./ไร่ มม. ของน้ำในปี พ.ศ. 2533 และ 2534 ตามลำดับ สำหรับองค์ประกอบของผลผลิตพบว่า จำนวนฝักต่อต้นได้รับผลกระทบจากการขาดน้ำมากที่สุด ส่วนน้ำหนักเมล็ดได้รับผลกระทบน้อยที่สุด ดังนั้นถั่วเขียวพันธุ์กำแพงแสน 2 และพันธุ์อู่ทอง 1 ซึ่งมีอายุเก็บเกี่ยวปานกลาง จึงเหมาะสำหรับใช้ปลูกได้ดี ทั้งในเขตชลประทานและเขตอาศัยน้ำฝน
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร