การปลูกหวายเป็นพืชร่วมในสวนยาง

บทคัดย่อ

จากการนำหวายที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจบางชนิด ได้แก่ หวายตะค้าทอง หวายกำพวน หวายงวย หวายน้ำ และหวายโป่ง มาทดลองปลูกในสวนยางที่มีสภาพแตกต่างกันคือ สวนยางอ่อนอายุ 3 ปีที่มีการจัดการสวนตามข้อกำหนดของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง และสวนยางเก่าเปิดกรีดแล้วอายุ 15 ปี ซึ่งมีไม้ป่าเจริญเติบโตอยู่ระหว่างแถวยางสภาพแบบดั้งเดิม พบว่าหวายทุกชนิดสามารถเจริญเติบโตได้ดีรอดตายสูงถึง 95% การเจริญเติบโตของหวายในสวนยางอ่อนดีกว่าในสวนยางเปิดกรีด โดยเฉพาะหวายตะค้าทองมีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย 1.8 เมตรต่อปีในช่วง 4 หลังปลูกในขณะที่ปลูกในสวนยางเปิดกรีดและสภาพป่าธรรมชาติมีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย 1.8 เมตรต่อปีในช่วง 4 ปีหลังปลูก ในขณะที่ปลูกในสวนยางเปิดกรีดและสภาพป่าธรรมชาติมีอัตราการเจริญเติบโต 1.0-1.3 เมตรต่อปี และ 0.6-1.2 เมตรต่อปีตามลำดับ หวายอื่น ๆ มี 3 ชนิดที่เจริญเติบโตได้ดีในสวนยางอ่อนแต่ไม่แตกต่างกันคือ หวายกำพวน หวายน้ำ และหวายโป่ง อัตราการเจริญเติบโต 1.3-1.6 เมตรต่อปี ใกล้เคียงกับการปลูกในสภาพป่าธรรมชาติ ซึ่งมีอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย 1.2-1.8 เมตรต่อปี ส่วนหวายงวยมีอัตราการเจริญเติบโตต่ำที่สุด การปลูกหวายในสวนยางอ่อนยังไม่พบปัญหาอุปสรรคและผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของยางพาราช่วงก่อนเปิดกรีด