ผลของแอมโมเนียมซัลเฟต ปูนมาร์ล ปูนขาวและสารคลุกเมล็ดคาร์บ๊อกซินต่อโรคต้นแห้งข้าวสา

บทคัดย่อ

โรคต้นแห้งข้าวสาลี เกิดจากเชื้อรา Sclerotium rolfsii Sacc. เป็นโรคที่สำคัญและเป็นปัญหาต่อการปลูกข้าวสาลีหลังนาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เชื้อรานี้สามารถเข้าทำลายข้าวสาลีตั้งแต่ระยะกล้าจนถึงระยะออกรวงทำให้ต้นแห้งตาย จึงได้ทำการศึกษาถึงวิธีการป้องกันโรคโดยใช้แอมโมเนียมซัลเฟต 5 10 15 และ 20 กก. N/ไร่ ปูนมาร์ลและปูนขาว อัตรา 100 200 300 400 และ 500 กก./ไร่ เปรียบเทียบกับการป้องกันกำจัดโดยการคลุกเมล็ดด้วยคาร์บ๊อกซิน อัตรา 0.15 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อเมล็ด 1 กก. และไม่มีการป้องกันกำจัด ในภาพเรือนทดลอง ผลการทดสอบพบว่า การป้องกันโดยใช้สารเคมีคลุกเมล็ดลดการเกิดโรคได้ 53.50% แต่การใช้ปุ๋ยแอมโมเนียมซัลเฟลต ทุกอัตราเพิ่มการเกิดโรค 4.25-11.25% ส่วนการใช้ปูนมาร์ลและปูนขาวอัตราลดการเกิดโรคโดยเฉพาะที่อัตรา 300-500 กก/ไร่ ซึ่งปูนมาร์ลลดการเกิดโรคได้ 21.5-23.75% และปูนขาวลดการเกิดโรคได้ 23.50-29.50%