ความหลากหลาย สัณฐานวิทยาดอก และเรณูพืชอาหารผึ้งและชันโรงในสวนผลไม้ พื้นที่โครงการพัฒนาป่าชุมชนบ้านอ่างเอ็ด (มูลนิธิชัยพัฒนา) อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี

ผู้แต่ง

  • เบญจวรรณ ชิวปรีชา ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • รุ่งวิทย์ ชัยจิรวงศ์ ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ชัยมงคล คงภักดี ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

DOI:

https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2020.18

คำสำคัญ:

พืชอาหารผึ้ง, ชันโรง, เรณู, พาหะถ่ายเรณู

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหลากหลายของพืชอาหาร สัณฐานวิทยาของดอกที่เป็นพืชอาหาร และลักษณะเรณูพืชอาหารผึ้งและชันโรง ดำเนินการศึกษาที่สวนผลไม้ ในพื้นที่โครงการพัฒนาป่าชุมชนบ้านอ่างเอ็ด (มูลนิธิชัย พัฒนา) จ. จันทบุรี ระหว่างเดือนมีนาคม 2559 - มกราคม 2560 โดยเก็บตัวอย่างพืชอาหารระบุชนิด พืช อธิบายลักษณะดอกที่ปรากฏ แล้วนำเรณูมา เตรียมตัวอย่างเพื่อศึกษาผ่านกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสง และกล้องจุลทรรศน์แบบส่องกราดด้วย กรรมวิธี acetolysis จากการศึกษา พบพืชอาหารผึ้งและชันโรง จำนวน 18 ชนิด จำแนกได้เป็น 11 วงศ์17 สกุล พืชที่ออกดอกตลอดปีเป็นวัชพืชล้มลุก ไม้พุ่ม และไม้ต้นขนาดเล็ก ได้แก่ บาหยา สาบแร้ง สาบกา สาบเสือ จิงจ้อขาว เหลืองขี้แรด ปอเทือง ไมยราบต้น โสกเขา ขี้เหล็ก ชมพู่น้ำเข็มไอเดีย พังโหม มะนาว ส้มจี๊ดขี้หนอน ดีงูต้น เครือออน และ เถาเปรี้ยว และพบว่าผึ้งและชันโรงลงผสมเกสรมาก ที่สุดในพืชที่มีดอกสีขาวและดอกรูปพู่กันหรือแปรง (brush) ขนาดของเรณูที่แมลงเก็บร้อยละ 61.11 เป็นเรณูขนาดเล็ก (10-24 ไมโครเมตร) สัณฐานวิทยาของเรณูพืชแต่ละชนิดมีลักษณะที่ต่างกัน ดังนั้น จึงสามารถใช้ประโยชน์จากความแตกต่าง ของเรณูเพื่อทำนายชนิดพืชอาหารจากเรณูที่พบใน น้ำผึ้งและเกสรผึ้งได้ผลงานวิจัยชี้ให้เห็นว่าผึ้งและ ชันโรงใช้วัชพืชและพืชท้องถิ่นบางชนิด เป็นแหล่ง อาหารได้ตลอดทั้งปี

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการเกษตร. 2560. ลักษณะของผึ้งและชีวิตสังคมของผึ้ง. แหล่งข้อมูล : www.agriman.doae.go.th/beegroup/bee3.htm. ค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม. 2560.

ธัชคณิน จงจิตวิมล และสหณัฐ เพชรศรี. 2558. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ละอองเรณูพืชอาหารของแมลงผสมเกสรในวงศ์ Apidae (Hymenoptera) ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก. ประจำปีงบประมาณ 2557. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, พิษณุโลก. 73 หน้า.

ประนอม จันทรโณทัย และพันธ์ทิวา กระจาย. 2555. เรณูของพืชดอก. โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา, ขอนแก่น. 87 หน้า.

ปิยะมาศ นานอก โสภาลดาวัลย์ และจิราพร สอนโยหา. 2560. ชนิดของพืชอาหารจากก้อนเรณูของชันโรง (Trigona laeviceps Smith) ในพื้นที่ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาอาชัพการเกษตร จังหวัดขอนแก่น. หน้า 618-629. ใน : การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยมหาสารคามวิจัย ครั้งที่ 13. 7-8 กันยายน 2560 ณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ราชบัณฑิตยสถาน. 2541. ศัพท์พฤกษศาสตร์ อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. หจก.อรุณการพิมพ์, กรุงเทพฯ. 331 หน้า.

สัมฤทธิ์ มากสง. 2560. ความหลากหลายของพืชอาหารของผึ้งในหมู่บ้านทิพุเย ตำบลชะแล อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 24(1): 76-86.

สันติ สุขสะอาด และอนันตชัย ศรีทอง. 2559. การตลาดและการวิเคราะห์ทางการเงินของการเลี้ยงชันโรงในจังหวัดจันทบุรี. ว.วนศาสตร์. 36(2): 67-76.

ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ กรมป่าไม้. 2557. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์. ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557. โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ, กรุงเทพฯ. 807 หน้า.

สุวคนธ์ โคตรมี. 2543. ผึ้งในบทบาทของการเป็นแมลงช่วยผสมเกสร. ว.กีฎและสัตววิทยา. 22(1): 63-64.

อัจนา ชำนาญศิลป์ อรสา เสนีวงศ์ ณ อยุธยา และภัทรมาศ พานพุ่ม. 2556. องค์ความรู้เพิ่มประสิทธิภาพสู่การเป็น smart officer ผึ้งและแมลงเศรษฐกิจ. โรงพิมพ์ชุมชุนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด. กรุงเทพฯ. 116 หน้า.

อัญชลี สวาสดิ์ธรรม. 2556. มหัศจรรย์ชันโรง. ทริปเพิ้ล กรุ๊ป, กรุงเทพฯ. 27 หน้า.

Adhikari, S. and N.B. Ranabhat. 2011. Bee flora in mid hills of central Nepal. J. Plant Sci. 8: 45-56.

Andrew, G.S.C. and M.A. Brown. 2006. Vital pollinators: honey bees in apple orchards. Biologist. 53(2): 78-81.

Bilisik, A., I. Cakmak, A. Bicakci and H. Malyer. 2008. Seasonal variation of collected pollen loads of honeybees (Apis mellifera L. anatoliaca). Grana. 47: 70-77.

Denisow, B. and M. Wrzesien. 2015. The importance of field margin location for maintenance of food niches for pollinators. J. Apic Sci. 59(1): 27-37.

Erdtman, G. 1986. Pollen Morphology and plant Taxonomy Agiosperms (An introduction to palynology ). Hafner Publishing Company, New York. 553 p.

Harder, L.D. 1998. Pollen size comparisons among animal pollinated angiosperms with different pollination characteristics. Bot. J. the Linnean Society. 64: 513-525.

Karakose, M., R. Polat., O. Rahman and U. Cakilcioglu. 2018. Traditional honey production and bee flora of Espiye, Turkey. Bangladesh J. Plant Taxon. 25(1): 79-91.

Klein, A.M., B.E. Vaissiere, J.H. Cane, I.S. Dewenter, S.A. Cunningham, C. Kremen and T. Tscharntke. 2006. Importance of pollinators in changing landscapes for world crops. The Royal Society. 274: 303-313.

Momose, K., T. Yumoto, T. Nagamitsu, M. Kato, H. Nakamasu, S. Sakai, R.D. Harrison, T. Itioka, A.A. Hamid,and T. Inoue. 1998. Pollination biology in a lowland dipterocarp forest in Sarawak, Malaysia. . Characteristics of the plant-pollinator community in a lowland dipterocarp forest. American J. Bot.. 85(10): 1477-1501.

Nugueira, A., L.B. Valadao-Mendes, J.H.L. El Ottra, E. Gulmaraes, P. C. Gustavson, M. M. Quinalha, J.V. Paulino and J.G. Rando. 2018. Ralationship of floral morphology and development with the pattern of bee visitation in a species with pollen-flower, Chamaecrista desvauxii (Fabaceae). Bot. J. the Linnean Society. 187: 137-156.

Potts, S.G., J.C. Biesmeijer, C. Kremen, P. Neumann, O. Schweiger and W. E. Kunin. 2010. Global pollinator declines: trends, impacts and drivers. Trends in Bio. Evol. 25(6): 345-350.

Roopa, S.R. and V. Sivaram. 2013. Pollen moephology of selected bee forage plants. G.J.B.B. 2(1): 82-90.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-09-28

รูปแบบการอ้างอิง

ชิวปรีชา เ., ชัยจิรวงศ์ ร. ., & คงภักดี ช. . (2020). ความหลากหลาย สัณฐานวิทยาดอก และเรณูพืชอาหารผึ้งและชันโรงในสวนผลไม้ พื้นที่โครงการพัฒนาป่าชุมชนบ้านอ่างเอ็ด (มูลนิธิชัยพัฒนา) อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิชาการเกษตร, 38(3). https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2020.18

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย