การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการคัดเลือกพันธุ์ถั่วเขียว 3 วิธี
บทคัดย่อ
ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการคัดเลือกพันธุ์ถั่วเขียว 3 วิธี คือ วิธีทดสอลในชั่วต้น (early generation testing) วิธีบันทึกประวัติ (pedigree) และวิธีเก็บหนึ่งเมล็ดต่อต้น (single seed descent) โดยเริ่มต้นจากคู่ผสมของถั่วเขียวชั่วที่ 3 จำนวน 79 คู่ผสม แล้วคัดคู่ที่ต้านทานต่อการหักล้ม โรคใบจุดสีน้ำตาล และโรคราแป้งไว้ 30 คู่ผสม นำมาปลูกและคัดเลือกตามข้อกำหนดของแต่ละวิธีการคัดเหลือในชั่วที่ 4 และ 5 แล้วนำสายพันธุ์ชั่วที่ 6 ที่คัดเลือกไว้วิธีละ 102 สายพันธุ์ รวมทั้งหมดเป็น 306 สายพันธุ์ ไปปลูกเปรียบเทียบกัน ในแต่ละวิธีการคัดเลือก คัดเลือกสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูง และขนาดใหญ่มา 20 สายพันธุ์ รวม 60 สายพันธุ์ แล้วนำไปปลูกเปรียบเทียบกับพันธุ์ตรวจสอบในชั่วที่ 7 และ 8
ผลการทดลองปรากฎว่า ในลักษณะผลผลิต และคะแนนความต้านทานการหักล้ม การใช้วิธีเก็บหนึ่งเมล็ดต่อต้น ทำให้ได้สายพันธุ์ถั่วเขียวที่ดีกว่าการใช้วิธีทดสอบในชั่วต้น และวิธีบันทึกประวัติ การใช้วิธีทดสอบในชั่วต้นได้ผลดีเมื่อใช้คัดเลือกสายพันธุ์ให้มีขนาดเมล็ดใหญ่ อนึ่ง วิธีเก็บหนึ่งเมล็ดต่อต้นใช้พื้นที่ เวลา และแรงงานในการปลูกและคัดเลือกน้อยกว่าวิธีบันทึกประวัติและวิธีทดสอบในชั่วต้น ดังนั้น ในการคัดเลือกพันธุ์ถั่วเขียวในสภาพแวดล้อมที่คล้ายคลึงกันนี้ วิธีเก็บหนึ่งเมล็ดต่อต้นจึงเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุด
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร