อิทธิพลของการเขตกรรมต่อการผลิตและการมีชีวิตรอดของเม็ดสเคอโรเทียของเชื้อรา Rhizoctonia solani สาเหตุของโรคกาบใบแห้งของข้าวและข้าวโพด

ผู้แต่ง

  • วุฒิศักดิ์ บุตรธนู ศูนย์วิจัยพืชไร่ขอนแก่น สถาบันวิจัยพืชไร่ กรมวิชาการเกษตร จ. ขอนแก่น 40000

บทคัดย่อ

ระบบการปลูกพืชโดยมีข้าวเป็นพืชหลักระหว่างข้าวโพดและถั่วเขียว มีการเขตกรรมแบบประหยัดและแบบเบ็ดเสร็จ พบว่า ภายใต้ระบบการเขตกรรมแบบประหยัด เชื้อราสามารถผลิตเม็ดสเคอโรเทียได้จำนวนมากกว่าแต่เปอร์เซ็นต์การมีชีวิตรอดของเม็ดสเคอโรเทียสูงกว่าภายใต้ระบบการเขตกรรมแบบเบ็ดเสร็จ ซึ่งให้ผลคล้องกันกับเปอร์เซ็นต์การระบาดของโรคกาบใบแห้งของข้าวโพด ลำต้นเน่าของถั่วเขียวและกาบใบแห้งของข้าว โดยเฉลี่ยแล้วแปลวที่มีการเขตกรรมแบบประหยัดมีการระบาดของโรคสูงกว่าแปลงที่มีการเขตกรรมแบบเบ็ดเสร็จ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1988-01-01

รูปแบบการอ้างอิง

บุตรธนู ว. (1988). อิทธิพลของการเขตกรรมต่อการผลิตและการมีชีวิตรอดของเม็ดสเคอโรเทียของเชื้อรา Rhizoctonia solani สาเหตุของโรคกาบใบแห้งของข้าวและข้าวโพด. วารสารวิชาการเกษตร, 6(1-3), 35–39. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/thaiagriculturalresearch/article/view/245067

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย