การชักนำให้เกิดแคลลัสในกล้วย

ผู้แต่ง

  • เบญจมาศ ศิลาย้อย

บทคัดย่อ

การเพาะเลี้ยงแคลลัส เซลล์ หรือโพรโทพลาสต์ อาจทำให้เกิดการผันแปรมากกว่าการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อจากปลายยอดของกล้วย การเกิดการผันแปรที่เกิดในลักษณะที่ดีเป็นที่ต้องการอย่างยิ่งของนักปรับปรุงพันธุ์พืช ดังนั้น การทดลองครั้งนี้จึงได้ทำการศึกษาการชักนำให้เกิดแคลลัสในกล้วย โดยใช้ชิ้นส่วนของแผ่นใบ ก้านใบ และราก มาเลี้ยงในอาหารสูตร MS และ B5 ที่เพิ่มสารควบคุมการเจริญเติบโต คือ 2,4-D;2,4,5-T, IAA, NAA และ Dicamba ที่ความเข้มข้น 1,2.5 และ 5 ppn ทุก ๆ ความเข้มข้นเพิ่ม BA เข้มข้น 0.5 , 2 และ 5 pp ตามลำดับ และนำไปบ่มที่อุณหภูมิ 26 ซ แสงประมาณ 2,000 ลักซ์. จากการทดลองพบว่าเฉพาะแผ่นใบเท่านั้นที่มีแคลลัสเกิดขึ้น โดยเกิดประมาณ 50% และสูตรอาหารที่ชักนำให้เกิดแคลลัสได้คือ MS ที่เพิ่ม NAA และ BA เท่านั้น และความเข้มข้น (ppm) ที่สามารถชักนำให้เกิดแคลลัส คือ 1NAA+ 5BA, 2.5NAA+ 2BA, 2.5NAA + 5BA, 5NAA + 5 BA สามารถชักนำให้เกิดแคลลัสได้ 50% ส่วน 1NAA + 2BA และ 5NAA + 2BA เกิดแคลลัสได้ 20% เมื่อนำเอาแคลลัสมาเลี้ยงในอาหารสูตร MA ที่เพิ่ม BA พบว่า BA มีความเข้มข้น 2.5 ppm สามารถกระตุ้นให้เกิดต้นได้ 30% และเมื่อย้ายต้นอ่อนลงในอาหารสูตร MS ที่ปราศจากสารควบคุมการเจริญ พบว่าทุกต้นสามารถเกิดรากได้ดี

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1986-09-01

รูปแบบการอ้างอิง

ศิลาย้อย เ. (1986). การชักนำให้เกิดแคลลัสในกล้วย. วารสารวิชาการเกษตร, 4(3), 181–185. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/thaiagriculturalresearch/article/view/245207

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย