รูปแบบการกระจายและจำนวนตัวอย่างที่เหมาะสมในการสุ่มตัวอย่างหนอนเจาะสมอฝ้าย

ผู้แต่ง

  • พรทิพย์ เทพกิดาการ

บทคัดย่อ

ศึกษารูปแบบการกระจายและจำนวนตัวอย่างที่เหมาะสมในการสุ่มตัวอย่างหนอนเจาะสมอฝ้าย (Heliothis armigera Huber) ในแปลงฝ้ายที่ศูนย์วิจัยพืชไร่สุพรรณบุรี ศูนย์วิจัยพืชไร่นครสวรรค์ และสถานีทดลองพืชไร่เลย ระหว่างฤดูปลูกฝ้าย ปี พ.ศ. 2525-2527 โดยตรวจนับจำนวนหนอนบนฝ้ายทุกต้นในเนื้อที่ 1 ไร่ ทุก 15-20 วัน ระหว่างฝ้ายอายุ 30-110 วันหลังงอก ผลการวิเคราะห์ทางสถิติปรากฎว่า เมื่อค่าเฉลี่ยจำนวนหนอนนับได้ 0.2 ตัว หรือมากกว่า 0.2 ตัว/ต้นในช่วงอายุฝ้าย 50-110 วันหลังงอก รูปแบบการกระจายของหนอนจะเป็นแบบกลุ่ม (Negative Binomial Distribution) และคำนวณค่า K ได้ระหว่าง 0.964-7.580 เมื่อค่าเฉลี่ยจำนวนหนอนนับได้ 0.215-3.249 ตัว/ต้น และเมื่อค่าเฉลี่ยจำนวนหนอนน้อยกว่า 0.2 ตัว/ต้น จะพบรูปแบบการกระจายเป็นแบบสุ่ม (Poisson Distribution) สำหรับจำนวนต้นฝ้ายที่ต้องนับในการสุ่มตัวอย่างแต่ละครั้งนั้นแปรผกผันกับความหนาแน่นของหนอน โดยแปรผันอยู่ระหว่าง 5-243 ต้น เมื่อจำนวนหนอนแปรผันอยู่ระหว่าง 0.1-3.2 ตัว/ต้น

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1985-05-01

รูปแบบการอ้างอิง

เทพกิดาการ พ. (1985). รูปแบบการกระจายและจำนวนตัวอย่างที่เหมาะสมในการสุ่มตัวอย่างหนอนเจาะสมอฝ้าย. วารสารวิชาการเกษตร, 3(2), 98–103. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/thaiagriculturalresearch/article/view/245262

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย