โรคเหี่ยวเน่าของอ้อยพันธุ์สุพรรณ 1

ผู้แต่ง

  • วิรัช ชูบำรุง

บทคัดย่อ

โรคเหี่ยวเน่า (red rot-wilt) เป็นโรคระบาดที่เกิดกับอัอยปลูก พันธุ์สุพรรณ 1 อายุ 6-8 เดือน อาการของโรคทำให้อ้อยทั้งแปลงเหี่ยวโดยฉับพลัน ใบ กาบใน และลำต้นเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแห้ง อ้อยเป็นต้นตายทั้งแปลงภายในเวลา 1 เดือน อาการภายในเมื่อผ่าลำต้นตามยาวบริเวณปล้องจะมีอาการช้ำเน่า ไส้กลางเป็นจุด ๆ สีน้ำตาลปนม่วง มีจุดสีแดงปะปนเล็กน้อย กลางจุดกลวงจะเห็นเส้นใยของเชื้อราอย่างชัดเจน ต่อมาเนื้ออ้อยเน่าเละ น้ำอ้อยเต็มไปด้วยบักเตรี อาการดังกล่าวไม่เคยปรากฏเกิดขึ้นกับอ้อยที่ปลูกในประเทศไทยมาก่อน ผลจาการแยกเชื้อและพิสูจน์โรค พบเชื้อราสาเหตุโรคร่วมกัน 3 ชนิด คือ Colletotrichum falcatum เป็นเชื้อสาเหตุของโรคลำต้นเน่าแดง (Red rot), Fustarium sp. และ Cepholosporium sp. เป็นเชื้อสาเหตุของโรคเหี่ยว (wilt) นอกจากนี้ยังพบเชื้อบักเตรีที่ทำให้เกิดอาการเน่าเละดังกล่าวอีกด้วย จากการสังกตการแพร่ระบาดในไร่ พบว่า อ้อยพันธุ์ F 147 มีความต้านทานต่อโรคสูง วิธีป้องกันกำจัดโรคทำได้โดยหลีกเลี่ยง การปลูกอ้อยสุพรรณ 1 ซึ่งเป็นพันธุ์อ่อนแอต่อโรคมาก

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

1983-09-01

รูปแบบการอ้างอิง

ชูบำรุง ว. (1983). โรคเหี่ยวเน่าของอ้อยพันธุ์สุพรรณ 1. วารสารวิชาการเกษตร, 1(3), 164–167. สืบค้น จาก https://li01.tci-thaijo.org/index.php/thaiagriculturalresearch/article/view/245746

ฉบับ

ประเภทบทความ

งานวิจัย