ผลของการให้น้ำเสริมและอัตราปุ๋ยต่อการให้ผลผลิตของอ้อย 3 พันธุ์ ที่ปลูกในดินเหนียวจังหวัดนครสวรรค์
DOI:
https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2021.19คำสำคัญ:
พันธุ์อ้อย, การให้น้ำเสริม, การจัดการปุ๋ย, ดินเหนียวบทคัดย่อ
น้ำและธาตุอาหารมีบทบาทสำคัญต่อการ เจริญเติบโตและการให้ผลผลิตของอ้อย ซึ่งอ้อยมี การตอบสนองต่อน้ำและธาตุอาหารแตกต่างกัน ในแต่ละพันธุ์และสภาพพื้นที่ปลูก จึงได้ศึกษาผล ของการให้น้ำเสริมและอัตราปุ๋ยต่อการให้ผลผลิต ของอ้อย 3 พันธุ์ ที่ปลูกในดินเหนียวในพื้นที่ จ.นครสวรรค์ เพื่อให้ได้วิธีการจัดการน้ำและปุ๋ย ที่เหมาะสมต่อการผลิตอ้อยในพื้นที่ดังกล่าว วางแผนการทดลองแบบ Splitplot มี4 ซ้ำปัจจัยหลักประกอบด้วยการจัดการปุ๋ยและน้ำ 3 ระดับ ได้แก่ 1) ใส่ปุ๋ยอัตราแนะนำตามค่าวิเคราะห์ดิน และปลูกโดยอาศัยน้ำฝน 2) ใส่ปุ๋ยอัตราแนะนำ และให้น้ำเสริม และ 3) ใส่ปุ๋ยเคมี 1.5 เท่า ของ อัตราแนะนำและให้น้ำเสริม ปัจจัยรองประกอบ ด้วยอ้อยจำนวน 3 พันธุ์ได้แก่ โคลน KK07-037, พันธุ์LK92-11 และพันธุ์ขอนแก่น 3 ผลการทดลอง พบว่า การจัดการน้ำและปุ๋ยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับ พันธุ์ต่อการให้ผลผลิตของอ้อย นอกจากนี้ การจัดการน้ำและปุ๋ยทั้ง 3 วิธี ให้ผลผลิตไม่แตกต่างกันทางสถิติอย่างไรก็ตาม การปลูกอ้อย โดยให้น้ำเสริมและใส่ปุ๋ยเคมี 1.5 เท่าของอัตรา แนะนำทำให้อ้อยปลูกและอ้อยตอ 1 มีจำนวน ลำมากกว่ากรรมวิธีที่ใส่ปุ๋ยในอัตราแนะนำที่ ปลูกโดยอาศัยน้ำฝน และที่มีการให้น้ำเสริม ในขณะที่อ้อยทั้ง 3 พันธุ์ ให้ผลผลิตแตกต่าง กันอย่างมีนัยสำคัญ โดยอ้อยโคลน KK07-037 ให้ผลผลิตอ้อยปลูกมากกว่า แต่มีความหวานต่ำ กว่าพันธุ์ขอนแก่น 3 และพันธุ์LK92-11 อย่างมี นัยสำคัญ จึงทำให้อ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 และพันธุ์ LK92-11ให้ผลผลิตนำ้ตาลสูงกว่าโคลน KK07-037 ดังนั้น การปลูกอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3 และพันธุ์ LK92-11 โดยอาศัยนำ้ฝนและใส่ปุ๋ยตามคำแนะนำ ในอัตรา 12-9-18 กก./ไร่ ของ N-P2 O5 -K2 O เป็นวิธีการที่เหมาะสมต่อผลิตอ้อยในดินเหนียว จ.นครสวรรค์
เอกสารอ้างอิง
กอบเกียรติ ไพศาลเจริญ ทักษิณา ศันสยะวิชัย ศุภกาญจน์ ล้วนมณี ศรีสุดา ทิพยรักษ์ เกษม ชูสอน จินดารัตน์ ชื่นรุ่ง และชยันต์ ภักดีไทย. 2555. ความต้องการน้ำและค่าสัมประสิทธิ์การใช้น้ำของอ้อยพันธุ์ขอนแก่น 3. แก่นเกษตร. 40 ฉบับพิเศษ (3) : 103 – 114.
ดาวรุ่ง คงเทียน ศุภกาญจน์ ล้วนมณี กอบเกียรติ ไพศาลเจริญ สมควร คล้องช้าง สมฤทัย ตันเจริญ. 2555. การจัดการธาตุอาหารพืชที่เหมาะสมเพื่อการผลิตอ้อยในดินเหนียวภาคกลาง. แก่นเกษตร. 40 ฉบับพิเศษ 3: 130-140.
ดาวรุ่ง คงเทียน วรกานต์ ยอดชมภู ศุภกาญจน์ ล้วนมณี สำราญ พึ่งพุ่ม และอภิชาติ สุพรรณรัตน์. 2561. การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยโดยการจัดการน้ำ ธาตุอาหาร และพันธุ์ที่เหมาะสมกับพื้นที่ชุดดินตาคลี จังหวัดนครสวรรค์. แก่นเกษตร. 46 ฉบับพิเศษ 2: 121-129.
ปรีชา พราหมณีย์. 2547. โปรแกรมคำแนะนำการใช้ปุ๋ยเคมีในอ้อยตามคุณสมบัติดิน Canefert 1.0. รายงานผลโครงการวิจัยอ้อย. สถาบันวิจัยพืชไร่ กรมวิชาการเกษตร. 25 หน้า.
วัลลีย์ อมรพล พินิจ กัลยาศิลปิน ศุภกาญจน์ ล้วนมณี ศรีสุดา ทิพยรักษ์ กอบเกียรติ ไพศาลเจริญ. 2555. การจัดการธาตุอาหารพืชที่เหมาะสมเพื่อการผลิตอ้อยในดินทรายภาคตะวันออก. แก่นเกษตร. 40 ฉบับพิเศษ 3: 141-148.
วัลลีย์ อมรพล รุ่งรวี บุญทั่ง ชยันต์ ภักดีไทย และศุภกาญจน์ ล้วนมณี. 2561. การจัดการธาตุอาหาร น้ำ และพันธุ์ที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยในพื้นที่ดินทรายที่ปลูกในจังหวัดชลบุรี. แก่นเกษตร. 46 ฉบับพิเศษ 2: 146-155.
วาสนา วันดี วัลลีย์ อมรพล ศุภกาญจน์ ล้วนมณี และสมบูรณ์ วันดี. 2561. การจัดการน้ำ ธาตุอาหารพืช และพันธุ์ที่เหมาะสมเพื่อการผลิตอ้อยในดินร่วนจังหวัดสุพรรณบุรี. แก่นเกษตร. 46 ฉบับพิเศษ 2: 112-120.
ศุภกาญจน์ ล้วนมณี กอบเกียรติ ไพศาลเจริญ ชยันต์ ภักดีไทย ศรีสุดา ทิพยรักษ์ วัลลีย์ อมรพล. 2555. การจัดการธาตุอาหารพืชที่เหมาะสมเพื่อการผลิตอ้อยในดินทรายภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. แก่นเกษตร. 40 ฉบับพิเศษ 3: 149-158.
สุมาลี โพธิ์ทอง ศุภกาญจน์ ล้วนมณี อนุสรณ์ เทียนศิริฤกษ์ วิภาวรรณ กิติวัชระเจริญ มนตรี ปานตู ธรรมรัตน์ ทองมี และนันทวัน มีศรี. 2561. การจัดการน้ำ ธาตุอาหาร และพันธุ์ที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตอ้อยในดินร่วนจังหวัดกาญจนบุรี. แก่นเกษตร. 46 ฉบับพิเศษ 2: 167-173.
สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย. 2562. รายงานพื้นที่ปลูกอ้อย ปีการผลิต 2561/62. กลุ่มวิชาการและสารสนเทศอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลทราย สำนักนโยบายอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลทราย สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย. 126 หน้า
Bokhtiar, S.M.; G.C. Paul and K.M. Alam. 2008. Effects of Organic and Inorganic Fertilizer on Growth, Yield, and Juice Qulity and Residual Effects on Ratoon Crops of Sugarcane. J. Plant Nutr. 31: 1832-1843.
Brouwer, C. and M. Heibloem. 1986. Irrigation Water Needs. Irrigation Water Management Training Manual No.3. FAO. Rome. 102 p.
Calcino, D.; B. Schroeder; J. Panitz; A. Hurney and A. Wood. 2018. Australian Sugarcane Nutrition Manual. Sugar Research Australia Limited. 114 p.
Carr, M.K.V. and W. Knox. 2010. The Water Relations and Irrigation Requirements of Sugarcane (Saccharum officinarum): A Review. Expl. Agric. 47(1): 1-25.
Doorenbos, J. and W.O. Pruitt. 1992. Crop Water Requirements. FAO Irrigation and Drainage Paper No. 24. FAO. Rome. 145 p.
Fageria, N.K.; V.C. Baligar and C.H. Jones. 2010. Growth and Mineral Nutrition of Field Crops. 3nd Ed. CRC Press, Boca Ratan, FL. 586 p.
Hemalatha, S. 2015. Impact of Nitrogen Fertilization on Quality of Sugarcane under Fertigation. Int. J. Sci. Res. 2 (3): 37-39.
Koochekzadeh, A.; G. Fathi; M.H. Gharineh; S.A. Siadat, S. Jafari and Kh. Alami-Saeid. 2009. Impacts of Rate and Split Application of N Fertilizer on Sugarcane Quality. Int. J. Agric. Res. 4: 116-123.
Meyer, J.; P. Rein; P. Turner and K. Mathias. 2011. Good Management Practices Manual for the Cane Sugar Industry (Final). The International Finance Corporation, World Bank. Johannesburg, South Africa. 696 p.
Watanabe, K.; M. Nakabaru; E. Taira; M. Ueno and Y. Kawamitsu. 2016. Relationships between Nutrients and Sucrose Concentrations in Sugarcane Juice and Use of Juice Analysis for Nutrient Diagnosis in Japan. Plant Prod. Sci. 19 (2): 215-222.
Watanabe, K.; J. Tominaga; S. Yabuta; H. Takaragawa; R. Suwa; M. Ueno and Y. Kawamitsu. 2017. Effect of Different Kinds of Potassium and Chloride Salts on Sugarcane Quality and Photosynthesis. Sugar Tech. 19 (4): 378–385.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารวิชาการเกษตร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการเกษตร
