ปาล์มน้ำมันลูกผสมพันธุ์ใหม่: กวก.สุราษฎร์ธานี9

สุจิตรา  พรหมเชื้อ; อรรัตน์ วงศ์ศรี; เกริกชัย  ธนรักษ์; สุรกิตติ  ศรีกุล; สุวิมล กลศึก; ชุมพล เชาวนะ; ยิ่งนิยม จินดาเดช; เตือนจิตร เพ็ชรรุณ

doi:10.14456/thaidoa-agres.2026.10

ผู้แต่ง

สุจิตรา พรหมเชื้อ ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี ต.ท่าอุแท อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 84340
อรรัตน์ วงศ์ศรี สำนักที่ปรึกษา กรมวิชาการเกษตร ลาดยาว จตุจักร กรุงเทพฯ 10900
เกริกชัย ธนรักษ์ สำนักที่ปรึกษา กรมวิชาการเกษตร ลาดยาว จตุจักร กรุงเทพฯ 10900
สุรกิตติ ศรีกุล สำนักที่ปรึกษา กรมวิชาการเกษตร ลาดยาว จตุจักร กรุงเทพฯ 10900
สุวิมล กลศึก ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี ต.ท่าอุแท อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 84340
ชุมพล เชาวนะ ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี ต.ท่าอุแท อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 84340
ยิ่งนิยม จินดาเดช ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี ต.ท่าอุแท อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 84340
เตือนจิตร เพ็ชรรุณ ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี ต.ท่าอุแท อ.กาญจนดิษฐ์ จ.สุราษฎร์ธานี 84340

DOI:

https://doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2026.10

คำสำคัญ:

ปาล์มน้ำมันลูกผสม, กวก.สุราษฎร์ธานี9, ปรับปรุงพันธุ์ปาล์มน้ำมัน, พัฒนาพันธุ์ปาล์มน้ำมัน

บทคัดย่อ

การพัฒนาพันธุ์ปาล์มน้ำมันลูกผสม กวก.สุราษฎร์ธานี9 ดำเนินการภายใต้โครงการปรับปรุงพันธุ์ปาล์มน้ำมัน รอบที่ 2 โดยใช้วิธีการคัดเลือกวงจรสลับแบบประยุกต์ เริ่มจากการคัดเลือกต้นแม่และพ่อพันธุ์ที่ดีนำมาสร้างคู่ผสมจำนวน 69 คู่ผสม แล้วทำการทดสอบคู่ผสมปาล์มน้ำมัน เพื่อคัดเลือกลูกผสมปาล์มน้ำมันที่ให้ผลผลิตทะลายสด ผลผลิตน้ำมันปาล์มดิบ และองค์ประกอบทะลายสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานของกรมวิชาการเกษตร ทำการทดสอบคู่ผสมปาล์มน้ำมัน 5 คู่ผสม ณ ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี วางแผนการทดลองแบบ RCB 4 ซ้ำ ใช้พันธุ์ กวก. สุราษฎร์ธานี3 เป็นพันธุ์เปรียบเทียบ ระหว่างปี พ.ศ. 2544-2560 พบว่า ปาล์มน้ำมันลูกผสมพันธุ์ กวก.สุราษฎร์ธานี9 ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างแม่พันธุ์ 68/374D กลุ่มเดลิดูรา พ่อพันธุ์ 125/154T กลุ่มแอปรอส ในช่วงอายุ 3-10 ปี ให้ผลผลิตทะลายสดเฉลี่ย 3,773 กก./ไร่/ปี สูงกว่าพันธุ์เปรียบเทียบ 31.4% โดยในระยะแรกช่วงอายุ 3-4 ปี ให้ผลผลิตทะลายสดเฉลี่ย 1,908 กก./ไร่/ปี และระยะที่เจริญเติบโตเต็มที่ช่วงอายุ 6-10 ปี ให้ผลผลิตทะลายสดเฉลี่ยสูงถึง 4,634 กก./ไร่/ปี เนื่องจากมีจำนวนทะลายเฉลี่ย 13.5 ทะลาย/ต้น/ปี น้ำหนักทะลายเฉลี่ย 12.8 กก./ทะลาย ซึ่งสูงกว่าพันธุ์เปรียบเทียบและคู่ผสมอื่น และมีผลผลิตน้ำมันปาล์มดิบสูงเฉลี่ย 817.8 กก./ไร่/ปี เนื่องจากมีเปลือกนอกหนาและเปอร์เซ็นต์น้ำมันต่อทะลายสูง โดยมีเปลือกนอกสด/ผล กะลา/ผล เนื้อใน/ผล และน้ำมัน/ทะลาย 86.0 7.5 6.6 และ 25.5% ตามลำดับ ได้รับการรับรองเป็นพันธุ์แนะนำจากกรมวิชาการเกษตรในชื่อพันธุ์ กวก.สุราษฎร์ธานี9 และช่วยให้สามารถลดการนำเข้าเมล็ดพันธุ์ปาล์มน้ำมันจากต่างประเทศ

เอกสารอ้างอิง

ชัยวัช โซวเจริญสุข. 2568. แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2568-2570: อุตสาหกรรมน้ำมันปาล์ม. แหล่งข้อมูล: https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/agriculture/palm-oil/io/plam-oil-industry-2025-2027. สืบค้น: 3 สิงหาคม 2568.

สุจิตรา พรหมเชื้อ อรรัตน์ วงศ์ศรี และวิชณีย์ ออมทรัพย์สิน. 2564. การศึกษาผลของอุณหภูมิและปริมาณน้ำฝนต่อผลผลิตปาล์มน้ำมันลูกผสมสุราษฎร์ธานี 7 8 และ 9 ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. หน้า 97-106. ใน: รายงานโครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตปาล์มน้ำมัน 2564. ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี กรมวิชาการเกษตร.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. 2568. ข้อมูลการผลิตสินค้าเกษตร: ปาล์มน้ำมัน. แหล่งข้อมูล: https://oae.go.th/home/article/516. สืบค้น: 3 สิงหาคม 2568

อรรัตน์ วงศ์ศรี และศิริชัย มามีวัฒนะ. 2548. พันธุ์ปาล์มน้ำมันและการปรับปรุงพันธุ์. กรมวิชาการเกษตร กรุงเทพฯ. 317 หน้า.

อรรัตน์ วงศ์ศรี ศิริชัย มามีวัฒนะ ชุมพล เชาวนะ วราวุธ ชูธรรมธัช และชาย โฆรวิส. 2550. โครงการวิจัยปรับปรุงพันธุ์ปาล์มน้ำมันรอบที่ 2 ของกรมวิชาการเกษตร ระยะที่ 1 (2545-2548). ใน: รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2547-2549. ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี กรมวิชาการเกษตร.

อรรัตน์ วงศ์ศรี สุวิมล กลศึก ชุมพล เชาวนะ ยิ่งนิยม ริยาพันธ์ เกริกชัย ธนรักษ์ และเตือนจิตร เพ็ชรรุณ. 2559. การเปรียบเทียบคู่ผสมปาล์มน้ำมันเพื่อคัดพันธุ์ลูกผสม. หน้า 8-80. ใน: รายงานผลงานวิจัยประจำปี 2554-2558. ศูนย์วิจัยปาล์มน้ำมันสุราษฎร์ธานี กรมวิชาการเกษตร.

Corley, R.H.V. and C.J. Breure. 1988. Measurements in Oil Palm Experiments. Paper of Unipamol Malaysia Sdn. Bhd.

Corley, R.H.V. and P.B. Tinker. 2003. The Oil Palm. 4th Edition, Blackwell Science Ltd., Oxford, 562 p.

Escobar, R. and A. Blaak. 1990. Thailand Oil Palm Breeding Programme. Thailand Oil Palm Research and Development Project. 63 p.

Escobar, R., F. Sterling and F. Peralta. 1996. Oil palm planting materials by ASD de Costa Rica. ASD Oil Palm Papers (Costa Rica).14: 1-12.

Gawankar, M.S., J.P. Devmore, B.M. Jamadagni, V.V. Sagvekar and H.H. Khan. 2003. Effect of water stress on growth and yield of Tenera oil palm. Journal of Applied Horticulture. 5(1): 39-40.

Kushairi, A. and N. Rajanaidu. 2000. Breeding Populations, Seed Production and Nursery Management. pp. 711-224. In: Advances in Oil Palm Research, B. Yusof, B.S. Jalani and K.W Chan (eds.). Vol.1. Malaysian palm oil board. Ministry of Primary Industries, Malaysia.

MPOB. 2019. Current and future oil palm planting materials in Malaysia. Available at: https://mosta.org.my/wp-content/uploads/2019/10/1.4-Marhalil-Marjuni.pdf. Accessed: August 1, 2025.

Ooi, S.C. 1978. The Breeding of Oil Palm in Malaysia. pp. 169-185. In: Tropical. Agricultural Research Center No.11, Malaysia.

Ooi, S.C. 1986. Proposal for Oil Palm Research in Thailand for 1986-1990. pp. 39-40. In: Thailand Oil Palm Research and Development Project (THA/84/007). Department of Agriculture, Bangkok, Thailand.

Palm Oil Research Institute of Malaysia (PORIM). 1995. PORIM Test Methods. Ministry of Primary Industries Malaysia. 181 p.

United States Department of Agriculture. 2025. Production-palm oil. USDA Foreign Agricultural Service. Available at: https://www.fas.usda.gov/data/production/commodity/4243000. Accessed: August 3, 2025.